30 روز عاشوراء
[ ص 207 ] هنگامى كه حسين خارج شد و خبر خروجش به يزيد رسيد ، به عبيد اللّه بن زياد ، كارگزار خويش در عراق ، نوشت و فرمان داد كه با حسين بجنگد و اگر بر او دست يافت او را به نزد وى بفرستد .
پس عبيد اللّه لعين ، سپاه را با عمر بن سعد به سوى حسين - عليه السّلام - فرستاد .
حسين به سوى كربلاء رخ گردانيد ، و عمر در آن سرزمين به او رسيد . جنگيدند ، و حسين - كه رضوان و رحمت و بركات خداوند بر او باد ، و لعنت خداوند بر كشندگانش - كشته شد .
كشته شدن او ، در دهم محرّم سال شصت و يك ، روز عاشوراء ، اتّفاق افتاد . « 1 »
اين روز ، در تاريخ مسلمانان ، روزى عظيم است ، و براى خاندان پيامبر ، روزى سخت و دردناك .
عظمت آن ، بخاطر اقترانش با حسين - عليه السّلام - است ؛ آن إمام بزرگوارى كه وجودش نمودار پيامبر بود ، زيرا در آن روزگار تنها نوادهء رسول خدا ، بزرگ أهل بيت آن حضرت ، و پنجمين تن از مطهرّان أهل كسا از عترت او ، به شمار مىرفت ؛ كسى كه در علم و بلندپايگى و جاودانگى ، نمودار رسالت بود .
كارزار عاشوراء ، كارزار إيمانى است كه حسين - عليه السّلام - نمودار آن بود ، با كفرى كه به جنگ او در آمد ؛ كارزار حقّى است كه حسين - عليه السّلام - تنديس آن بود ، با باطلى كه در برابرش ايستادگى كرد ؛ به ديگر سخن ، در اين روز كارزارهاى پيامبران و جانبازيهاى صالحان ، در درازناى تاريخ ، تكرار شد ؛ بويژه پيكارهاى نبىّ
هامش
( 1 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 145 ) .