نام برده مىشوند . مركز اين جنبش مسلح عبارت از دريا و درهء ذرفشان و اما مقرّ خود المقنّع كش بوده است كه دور رستاق اطراف آن را به صورت استحكامات بنا كرده و قلاعى چند از حوالى آن را نيز به دست آورده بود « 1 » .
نظر به اين تعصب ضد اسلامى و كثرت پيروانى كه داشت مىبايستى پيكارهاى متعدد و مكررى صورت مىگرفت تا آن جنبش به كلى سركوب گردد . جنگهاى اطراف بخارا پس از چهار ماه پيكار مداوم در سال 779 ر 780 ( برابر با 163 هجرى ) پايان يافت و مىبايستى از بين 1000 تن سپيدجامگان پيرو وى 700 تن از پاى درآمده باشند . تلفات مسلمين نيز به قدرى زياد بود كه خليفه مجبور به فرستادن نيروى امدادى تازهاى گشت و لشكريان خليفه ناگزير يك زمستان انتظار كشيدند تا اينكه - پس از تعويض فرمانده قوا - توانستند با يك حملهء نهائى بر ضد خود المقنّع پيش روند ، و همينكه پس از محاصرهء طولانى دژ اصلى وى سنام ( يا سيام واقع در نزديكى كش ) لحظات آخر شكست خود را نمايان ساخت ، اكثريت « 2 » پيروان دست استرحام به سوى مسلمانان دراز نمودند و مورد بخشش واقع گشتند .
فقط مىبايستى دو هزار تن از آن پيروان تا به آخر مصرّانه پايدارى كرده باشند تا اينكه قبل از آخرين شورش خصم خود اين پيغمبر و پيروانش به منظور اينكه جمعا به آسمان صعود كنند خود را در آتش افكندند . دربارهء اين مطلب كه آيا وى قبلا زنان « 3 » و عدهاى از پيروان خود را مسموم نمود و يا اينكه خود آنها پس
هامش
( 1 ) - نيز رجوع كنيد به :Markwart , Wehrot 92( 2 ) - ابن اثير از 30000 تن صحبت مىكند . اگرچه اين تعداد يقينا خالى از مبالغه نيست ، ولى در عين حال براى نشان دادن اين كه پيروان وى خيلى زياد بودهاند ، مناسب مىباشد .
( 3 ) - بنا به عقيدهءTolstov , Chor . 320 f . , 331 - 338، ازدواج دستهجمعى پيروان المقنع ، از بقاياى « سلطهء زنان و تعدد شوهران » زمان قديم مىباشد . در اين مورد رجوع كنيد به نوشتهء ذيل كه ظاهراTolstovآن را نمىشناخته است :