در اصفهان كاملا ضعيف شده بود ، قلعهء كنگور ( كنكور ) را كه در آن ساخلوى گرشاسب ( امير همدان ) بود تصرف نمايد ( 23 / 11 تا 21 / 12 سال 1047 ميلادى مطابق جمادى الاخرى 439 هجرى ) . علاوه بر اين ابراهيم موفق شد پس از جنگهاى طولانى و سرسختى قلاع بسيارى از كردستان را تصاحب نموده و سرخاب و سعدا را به فرار به سمت بين النهرين مجبور كند ، درحالىكه مهلهل باز به زودى توانست حكومت خود را در شهر زور مستقر سازد ( 1048 / 1049 ميلادى برابر با 440 هجرى ) « 1 » . سرانجام پيشروى كوتاه غزها تا نزديك بغداد ، به خليفه و سروران بويهى او اهميت و جدى بودن وضع را ، با وجود قراردادى كه اندكى قبل از اين وقايع منعقد ساخته بودند « 2 » ، نشان داد .
مرگ ابو كاليجار بويهى در سن چهل سالگى ( سال قمرى ) در روز 15 اكتبر 1048 ( چهارم جمادى الاولى 440 هجرى ) هنگام اردوكشى ، در شهر جناب در كرمان « 3 » كار سلجوقيان را آسان نمود . يعنى به زودى جنگ برادركشى ميان پسران وى ، ابو منصور پولاد ستون ( فولاد ستون ) « 4 » ، و ابو نصر خسرو پيروز ، الملك الرحيم ، وارث بين النهرين ، بپاگشت . اين جنگها باعث شد كه فارس و مخصوصا پايتخت آن شيراز ( 9 / 3 تا 6 / 4 / 1049 ميلادى برابر شوال 440 هجرى ؛ و 3 / 8 تا 1 / 9 سال 1049 ميلادى برابر ربيع الاول 441 هجرى ؛ و تابستان 1051 ؛ و 6 / 1 تا 4 / 2 / 1052 رمضان 443 هجرى ) و همچنين اهواز ( 27 / 3 تا 25 / 4 سال 1050 ميلادى برابر ذوالقعدهء 441 هجرى و 23 / 8 تا 20 / 9 سال 1050 ميلادى برابر با ربيع الثانى 442 هجرى ) و مانند آن دو منطقه نيز
هامش
( 1 ) - مرجع سابق ، ص 187 .
( 2 ) - مرجع سابق ، ص 185 به بعد .
( 3 ) - مرجع سابق ، ص 188 ؛ - زركوب ( شيرازنامه ) ، ص 37 ؛ - و نيز :Clement Huart , E I , I 100 f .( 4 ) - رجوع كنيد به :Jusii , Namb . 255 r