حمله به اين كردان تا وقتى در منطقهء كوهستانى خود بودند مشكل بود ولى كردان نيز در اثر جنگهاى گذشتهء ابو الشوك ، حسامالدولهء فارس « 1 » فرمانرواى قرميسين بعدا كرمانشاه « 2 » با برادرش ابو الماجد مهلهل بر سر خلنگان « 3 » ( 25 / 7 تا 23 / 8 سال 1039 ميلادى برابر با ذوالقعدهء 430 هجرى ) « 4 » و شهرزور « 5 » ، و همچنين بر اثر جنگهايى با علاء الدولة ( 1040 / 1041 ميلادى برابر با 432 هجرى ) « 6 » بسيار ضعيف شده بودند . ازاينرو سلجوقيان توانستند بدون زحمت زيادى دينور را تسخير نموده و ابو الشوك را از قرميسين به حلوان برانند و مقرّ حكومتش را كه خود او تخليه كرده ، ولى ديلميان و كردهاى باقى مانده در آنجا از آن دفاع مىكردند ، پس از محاصرهء طولانى در 12 / 1 تا 10 / 2 سال 1046 ميلادى ( مطابق رجب 437 هجرى ) مسخر گردند و ماههاى بعد صيمره را نيز به تصرف درآوردند . تازه پس از آنكه در دهم مارس 1046 ميلادى ( اواخر شعبان 437 هجرى ) حلوان كه از طرف اهالى تخليه شده بود به دست ابراهيم افتاد و قسمتى از قشون غز تا خانقين ، يعنى داخل بين النهرين پيشروى نمود ( نظير اين عمل را سالهاى قبل نيز قبائلى كه هنوز تحت فرمانروايى سلجوقيان نبودند در حوالى موصل انجام دادند ) ، « 7 » ابو كاليجار بويهى تصميم به دفاع گرفت . هرچند در 19 / 7 تا 17 / 8 / 1045 ميلادى ( برابر با محرم 437 هجرى ) فرامرز در اصفهان دوباره « 8 » به اطاعت ابو كاليجار درآمده بود ، و اگرچه وى در خوزستان قدرت
هامش
( 1 ) - رجوع شود به :Zambaur 212 .( 2 ) - رجوع شود به :Le Strange , Lands 196 f .( 3 ) - خانلنجان ؛ در قسمت بالاى رودخانهء زايندهرود در طرف مشرق اصفهان ، رجوع شود به :Le Strange , Lands 206 f .( 4 ) - ابن الاثير ، ج 9 ، ص 160 .
( 5 ) - ابن الاثير ، ج 9 ، ص 162 و 177 ( دو دفعه : 1040 / 1041 432 هجرى و 1042 / 1043 434 هجرى )
( 6 ) - ابن الاثير ، ج 9 ، ص 170 .
( 7 ) - رجوع كنيد به :- ; Matth . 80 - 82و نيز به بالا اول فصل « مسعود غزنوى » .
( 8 ) - رجوع شود به قطعهء قبل .