سورة الزّمر
و اين را سورة العزة نيز گويند و در مكه نزول اجلال يافته الا آيهء قُلْ يا عِبادِيَ كه در مدينه نازل شده ، و بعضى دو آيه ديگر كه بعد از آيه قُلْ يا عِبادِيَ واقع شده نيز مستثنى ميكنند و ميگويند كه اين هر سه آيه در شأن وحشى قاتل حمزه عليه السلام در مدينه نازل گشته .
و عدد آيه آن هفتاد و پنج است بعدد كوفى و هفتاد و سه است بعدد شامى و هفتاد و دو در غير اين هر دو ، و اختلاف در هفت آيه است فِي ما هُمْ فِيه يَخْتَلِفُونَ غير كوفى مُخْلِصاً لَه الدِّينَ در موضع دوم و مُخْلِصاً لَه دِينِي و مِنْ هادٍ در موضع دوم فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ كوفى فَبَشِّرْ عِبادِ عراقى و شامى و مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ مكى و شامى :
ابى بن كعب از حضرت رسالت صلى اللَّه عليه و آله و سلم روايت كند كه هر كه سورة الزمر بخواند حق سبحانه او را از رحمت خود نااميد نگرداند و ثواب خائفين و خاشعين در نامهء اعمال او ثبت نمايد ، و هارون بن خارجه از امام جعفر صادق عليه السّلام نقل كرده كه هر كه سورة الزمر قرائت نمايد حق سبحانه شرف دنيا و عقبى بوى عطا فرمايد و او را بر ساير مردمان غالب گرداند بر وجهى كه هر كه او را بيند هيبت و سطوت او بر دل او نشيند اگر چه مال عساكر نداشته باشد و بدن او را از آتش دوزخ حرام گرداند و هزار مدينه از براى او در بهشت بنا كند و در هر مدينه هزار قصر باشد و در هر قصرى صد حور با وجود اين همه چشمه تسنيم و سلسبيل و چشمه آب صافى و شراب لذيذ و دو باغ كه از كثرت سبزى بسياهى و حور مقصورات به او كرامت فرمايد .
و عايشه روايت كرده كه حضرت رسالت صلى اللَّه عليه و آله و سلم هر شب سورهء بنى اسرائيل و سورة الزمر تلاوت فرمودى و مردمان را بر آن ترغيب نمودى .
و بدانكه چون حق سبحانه اختتام سورهء ( ص ) بذكر قرآن نمود افتتاح اين سوره را نيز بذكر قرآن كرده فرمود كه :
1 -
* ( بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ تَنْزِيلُ الْكِتابِ ) * فرو فرستادن قرآن بر محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم * ( مِنَ اللَّه ) * از جانب خداى تعالى * ( الْعَزِيزِ ) * كه غالبست بر خلايق در جميع احوال و متعالى از اشباه و امثال * ( الْحَكِيمِ ) * دانا در همه افعال و اقوال ، ايراد اين دو صفت به جهت تحذير مردمانست از مخالفت قرآن و اعلام ايشان به آنكه او حافظ است از تغيير و تبديل آن :