طمع را كنده است .
- خداى ، او را از چشم زخم هر بيننده اى نگاه بدارد ، چرا كه جمال او ، عقل و خرد را افسون مىكند .
و هنگامى كه گلاب بر او هديه آوردهاند ، اين اشعار را گفته :
- اى آن سرورى كه امروز از « اياس » ( 1 ) نيز ، با هوشتر و زيركتر هستى ،
- من گلابى بسوى تو مىفرستم ، كه از بوى مشك خوشبوتر است .
- اين گلاب را ، كه از آتش دل فراهم آمده ، بپذير .
باز از اشعارى كه به او نوشته و فرستاده است :
- سلام ، سلامى كه اولش بدايت ، و پايانش نهايت ندارد .
- سلام بر « على ابن بشاره » ، آن سرورى كه در كمالات ، به فراترين غايت رسيده است .
- آن جوانمردى كه آثار بشاشت ، در چهره اش برق مىزند ، و از سرشت پاك او نشان مىدهد .
- آن شخصيت و الا قدر نكو خوى ، كه به همهء دلها حكم مىراند .
- نيكوكارى را از آباء و اجداد ، به ارث برده و بجاى گذاشته ، و اين روايت انتقالى است ، كه همهء وسائط آن درست است .
- هرگاه در خشكسالى ، كسى از او تقاضاى احسان كند ، او باغ حمايت را بر روى او مىگشايد ، و دستگيرى مىكند .
- آنگاه كه شب ، پردهء سياه بر همه چيز بكشد ، تدبير تابان او ، همچون صبح مىتابد ، و مشكلات را بر طرف مىكند .
- آنجا كه در ميدان بحث ، در حسرت ديدار دلاورى هستى ، جز او كسى
هامش
( 1 ) مراد ، اياس بن معاوية بن قرة المزنى است ، كه كنيه اش ابو واصله و قاضى بصره بود ، و در هوشمندى ضرب المثل است كه گويند : هو اذكى من اياس ( الاعلام زركلى ) .