جمل از هر پيشامد ناگوار و هر سوكى مصون و محفوظ مانده باشند در حالى كه ميدانيم نه تنها مصونيت نيافتهاند بلكه عذاب از هر سو فرا گرفته شان و به كشتن رفتهاند و خدا دست كسانى را كه عنان « جمل » را گرفتهاند به تيغ بران سپرده و با ذلت و خوارى تمام نابودشان كرده است .
معاويه در يكشبانه روز - در نبرد « هرير » - باعث كشته شدن هفتاد هزار نفر گشته است ، چهل و پنج هزار از سپاه شام به كشتن رفتهاند و بيست و پنج هزار از سپاه على بن ابيطالب ( ع ) ( 1 ) . باز هم دست از باصطلاح خونخواهى عثمان بر نداشته و چندان به خونريزى ادامه داده تا به تخت سلطنت نشسته است . حتى به نشستن بر تخت سلطنت اكتفا ننموده و هر كه از ياران و دوستداران على بن ابيطالب يافته از دم شمشير گذرانده است لكن ديگر نه ببهانهء انتقام خون عثمان و ديگر كلمه اى از انتقام خون عثمان يا كيفر قاتلانش به زبان نياورده است . تاريخ معاويه در برابر شما است ، ملاحظه فرمائيد .
46 - خطيب بغدادى روايتى ثبت كرده است از طريق احمد بن محمد بن مغلس حمانى از ابى سهل فضل بن ابيطالب از عبد الكريم بن روح بزاز از پدرش روح بن عنبسة بن سعيد بن ابى عياش اموى - بردهء آزاد شدهء امويان - از پدرش عنبسة ( 2 ) از مادر بزرگش - از طرف پدرش - ام عياش - كه كنيز رقيه دختر پيامبر ( ص ) بوده است - ميگويد :
« از پيامبر خدا ( ص ) شنيدم كه ميگفت : ام كلثوم را بنابر وحى آسمانى به همسرى عثمان در آوردم . » ( 3 ) .
امينى گويد : شگفت آور است كه خطيب بغدادى اين روايت را بدون اشاره به عيبناكى سندش ثبت مىكند . در حقيقت او اسير عشق كوركورانه به خانوادهء اموى
هامش
( 1 ) كتاب صفين 543 - تاريخ ابن كثير 7 / 274 ، 312 - فتح البارى 13 / 73 .
( 2 ) در مأخذ نوشته شده است : از پدرش از عنبسة - ولى صحيح چنان است كه نوشتهايم .
( 3 ) تاريخ بغداد 12 / 364 .