تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩
قاتلين عثمان نه منكر قتل او هستند و نه بهيچوجه در برابر مردم از قتل او توبه و عذر خواهى ميكنند . آنان قرآن را داور خويش ساخته‌اند و حاضرند آن را با كسانى كه ادعائى در مورد قتل عثمان عليه آنها دارند در ميان گذارند . خدا زنده بدارد آنكس را كه قرآن و تعاليمش را احيا مىكند و بكشد آنكس را كه آن را مىميراند . طلحه و زبير اولين كسانى بودند كه به عثمان حملهء تبليغاتى كردند و آخرين كسانى كه دستور قتل عثمان را دادند . و اولين كسانى بودند كه با على ( ع ) بيعت كردند . اما وقتى ديدند به آرزوى خود ( شركت در حكومت به منظور چپاول و اظهار مقام ) نرسيدند پيمان بيعتشان را بدون اين كه از على ( ع ) بدعتى سر زده باشد گسستند ( 1 ) . . . 14 - بلاذرى بنقل از مدائنى ميگويد : « عبد الملك ، علقمة بن صفوان را به استاندارى مكه منصوب كرد ، و او در مكه از فراز منبر طلحه و زبير را دشنام گفت . چون فرود آمد از ابان پسر عثمان پرسيد : از اين كه كسانى را كه در قتل امير المؤمنين عثمان دست داشتند دشنام گفتم خوشحال شدى ؟ گفت : نه به خدا ، بلكه بدم آمد ، چون ترا در قتل او شريك ميدانم » ( 2 ) . 15 - بموجب روايتى ، امير المؤمنين على ( ع ) ميفرمايد : « اين دو نفر جزء نخستين كسانى بودند كه با من بيعت كردند ، و اين را شما اطلاع داريد . سپس بيعت خود را گسسته و خيانت ورزيده و عائشه را برداشته به طرف بصره به راه افتادند تا اتحاد شما را بر هم زده شما را بهم بيندازند . خدايا ! آن دو را بخاطر كارهايشان بچنگ انتقامت در آور و هيچ مهلت زندگى و عشرت نده ، زيرا حتى را مطالبه مينمايند كه خودشان آن را رها كرده‌اند و
هامش
( 1 ) الامامة و السياسة 1 / 59 . ( 2 ) انساب الاشراف 5 / 120 .