دست داد و آن چه را نوشيده بود همان جا بالا آورد و يزيد پسر قيس ارحبى و معقل پسر قيس رياحى گفتند : راستى را كه عثمان خواسته است با خوار كردن پيروان محمد ( ص ) برادرش را در پايگاهى بلند بدارد و دربارهء وليد است كه حطيهء - جرول پسر اوس پسر مالك عبسى - اين سرودهها را مىگويد :
روزى كه حطيئه پروردگارش را ديدار نمايد گواهى دهد
كه به راستى پوزش وليد پذيرفته تر ( از عثمان ) است
هنگامى كه نماز ايشان بر باد رفت ( 1 ) بىآن كه بداند
از سرمستى گفت : آيا بيش از اين برايتان بخوانم ؟
زيرا ( مىخواست ) بر نيكوئىهاشان بيفزايد
و اگر مىپذيرفتند از ده ركعت هم بيشتر براشان مىخواند .
اى ابو وهب ! ( نام سر پوشيده وليد )
آنان به پيشنهاد تو گردن ننهادند و اگر آن را مىپذيرفتند
تو ميان نماز جفت ركعتى با نماز تك ركعتى هماهنگى پديد مىآوردى
آن گاه كه تو به تاخت پرداختى افسارت را گرفتند
و اگر افسارت را رها مىكردند تو همچنان مىتاختى ( 2 )
ابو الفرج اصفهانى در الاغانى 4 / 178 و ابو عمر در الاستيعاب پس از آوردن سرودههاى بالا ، سرودههاى زير را نيز از حطيئه در همين زمينه آورده اند
در ميان نماز سخن گفت و آشكارا بر آن بيافزود
و دو روئى خويش را هويدا ساخت
باميى كه از دهانش مىريخت
گوشه و كنار پرستشگاه را بيالود
هامش
( 1 ) در اغانى 4 / 178 و 179 به جاى نفدت ( بر باد رفت ) تمت ( به پايان آمد ) آمده است .
( 2 ) در اغانى 4 / 179 گزارشى در پيرامون اين سرودهها آمده كه تهى از سود نيست .