داده يا 12 ساله بودن او بنابر آن گزارش درست نبوده است زيرا 12 ساله بودن وى در آن هنگام را تنها واقدى نوشته است و سهيلى از برخى ديگر حكايت كرده است كه عمر او ( ع ) در آن هنگام نه سال بوده و ( 1 ) خدا داناتر است .
امينى گويد : ابن كثير نخست افسانهء خنده آور بيعت را كه در گزارش بوده چنان يكسره نديده گرفته « كه گوئى فرامرز هرگز نبود ! » و آنگاه پرداخته است به اين كه فرستاده شدن بلال بوسيلهء بوبكر را گزارشى درست وانمود كند و آن هم با توجيهاتى كه خود مىداند بىپايه است زيرا سفر رسول خدا ( ص ) به شام با ابوطالب ( ع ) بيش از يك بار نبوده و 12 ساله بودن وى ( ص ) را در آن هنگام نيز از گزارشهاى ابن سعد و ابن جرير و ابن عساكر و ابن جوزى بدرستى مىتوان دريافت و چنانچه او پنداشته نقل آن تنها از راه واقدى نبوده ، البته رسول خدا ( ص ) يك بار ديگر هم در سال 25 عام الفيل با ميسره غلام حضرت خديجه ( ع ) به شام رفت ولى آنجا ديگر هيچ نامى از بحيرا نيست بلكه تنها سخن از قضيهء نسطور راهب است . ( 2 ) .
ابن سيد الناس نيز در عيون الاثر 1 / 43 نظير سخنى را كه از دمياطى آورديم
هامش
( 1 ) م : ابن كثير چنانچه مىبينيد از يك سوى نتوانسته مدعى شود كه در سفر پيامبر به شام كه در دوازده سالگى او رويداده بوبكر و بلال نيز بودهاند زيرا چنين ادعايى خيلى ابلهانه است از سوئى هم چون همسفرى با پيامبر را بهر حال افتخارى براى خليفه مىشمرده نتوانسته از اين گزارش دروغ بيكباره چشم بپوشد و اين است كه گفته شايد پيامبر در آن هنگام نه دوازده ساله و بلكه در سنين رشد بوده تا همسفرى بوبكر و بلال - كه بسى از وى كمسالتر بودند نامعقول ننمايد . آنگاه براى تأييد نظر خود بروايتى ديگر چسبيده كه سن پيامبر در آن روز نه دوازده سال بلكه 9 سال بوده ! و بيچاره هيچ نيانديشيده كه اگر اين روايت را بپذيريم پيامبر در آن هنگام نه بزرگسالتر كه خردسالتر مىشود و با توجه به نسبت ميان سن او و بوبكر و بلال و هم بر بنياد همانچه ابن كثير ، همسفرى پيامبر را در دوازده سالگىاش با ايشان بعيد مىدانست ، ناگزير چنين امرى در 9 سالگى او خيلى بعيدتر خواهد بود !
( 2 ) تاريخ ابن عساكر 1 / 267 ، 272 ، دلائل النبوة از ابو نعيم 1 / 54 ، الصفوة از ابن جوزى 1 / 24 ، تاريخ ابو الفدا 1 / 114 ، الاجابة از زركشى ص 50 ، تاريخ الخميس 1 / 262 .