داده كه وى وزير و خليفهء رسول خدا ( ص ) خواهد شد تا داستان آن در روزگار پيامبر ( ص ) بر سر زبانهاشان افتد و با يادآورى آن دلهاى همه آرامش يابد و انجمنهاشان درخشندگى گيرد . شايد هم كه او داستان را برايشان گفته ولى صحابه آن را نديده گرفتند و بازگو نكردند و در نتيجه گزارش آن نه به محدثان رسيد و نه به هيچكس از نگارندگان « صحيح » ها و « مسند » ها . تا چون نوبت به كسانى از متأخران رسيد كه در فضيلت تراشى ، سخت تند مىرفتند اين بود كه آن را در برابر حقايق استوار به گونهء امور مسلم و بديهى جلوه دادند .
اگر بوبكر با آن فرضيهها نخستين كسى باشد كه اسلام آورده پس او در پايان سال هفتم از بعثت كجا بوده كه رسول خدا ( ص ) دربارهء آن مىگفته :
فرشتگان هفت سال بر من و على درود فرستادند چون ما نماز مىگزارديم و هيچكس ديگر همراه ما نبود كه نماز بخواند . ( 1 )
دربارهء اين كه امير مؤمنان نخستين كسى بود كه اسلام آورده از پيامبر ( ص ) و از سرور ما امير مؤمنان ( ع ) گزارشهائى درست رسيده كه ما در جلد سوم آورديم و همانجا نزديك به 60 حديث از صحابه و شاگردان ايشان را نگاشتيم دربارهء اين كه على نخستين كس از مردان بوده كه اسلام آورده و نخستين كسى بوده كه نماز گزارده و به پيامبر گرويده است و همانجا گزارش صحيحى از طبرى نقل كرديم كه بوبكر پس از بيشتر از 50 مرد اسلام آورده و اگر بوبكر نخستين كسى بود كه اسلام آورده و پيش از ولادت على ( ع ) به پيامبر گرويده بود پس چه مىكرد در آن روز كه عباس به عبد اللَّه بن مسعود گفت : بر روى زمين هيچكس نيست كه خدا را از راه اين دين پرستد مگر اين سه تن : محمد و على و خديجه ؟
( تاريخ ابن عساكر 1 / 318 ) .
پس هيچكس از گزافه گويان در فضيلت خوانى را نرسد كه آن همه گزارش - هاى صحيح از پيامبر بزرگ و وصى پاك او و نخستين ياران وى و شاگردان
هامش
( 1 ) بنگريد به همين كتاب ما ج 3 / 220 - 224 ط 2 .