خرهاى اهلى در روز خيبر . ( 1 ) پس از آن ياد نمود حديث نهى از آن را در روز فتح مكَّه و روز حجة الوداع ، پس گفت : پس اينست ناسخ و از سعيد بن جبير حكايت شده نسخ آن به آيه ميراث زيرا كه متعه ميراثى در آن نيست ( 2 ) و از عايشه و قاسم بن محمد نقل شده منسوخ بودن آن به آيه ، * ( وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ ) * و كسانى كه حافظ و نگهبان عورتشانند .
19 - ياد كرده شهاب الدين ابو الثناء سيد محمود آلوسى بغدادى متوفاى 1270 در تفسيرش ج 5 ص 5 قرائت ابن عباس و عبد الله بن مسعود آيه را : فما استمتعتم به منهّن الى اجل مسمّى ، سپس گويد : و نزاعى نزد ما نيست در اينكه آن حلال بود سپس حرام شد و الصواب و قول درستيكه مختار اين نويسنده است اينستكه تحريم و اباحه هر كدام دو بار شده و پيش از روز خيبر حلال بود پس در روز خيبر حرام شد ( 3 ) بعد از آن در روز فتح مكَّه مباح شد و آن روز اوطاس بود براى متصّل بودن آن دو سپس در آن روز حرام شد بعد از سه روز تحريم موكَّدى تا روز قيامت .
هامش
( 1 ) دانستى حال را در اين حديث صحيحكه آن عمده و مهمترين مستند قوم است در نهى از متعه رجوع كن به ص 55 و 56
( 2 ) نسبت قول نسخ را بسعيد تكذيب مىكند شمردن پيشينيان او را در جمله افراديكه ثابت بودن بر قول باباحه آن .
( 3 ) دانستى در ص 55 از سهيلى كه اين چيزيستكه آن را هيچكس از اهل سير و راويان اثر نميشناسد .