و بعضى گفتهاند : كه آن در نكاح متعه است و آن نكاح تا مدتى بدون ميراث و در اوّل اسلام جايز بود و اين آيه نازل شد در وجوب صداق و مهر در ان سپس حرام شد پيش بيشتر علماء پس بنا بر اين آيه نسخ شده است بخبريكه ثابت در تحريم نكاح متعه است و برخى گفتهاند : آيه فرائض آن را نسخ كرده است براى آنكه نكاح متعه ميراثى برايش نيست ، و بعضى گفتهاند : * ( وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ ) * آن را نسخ كرده و از ابن عباس روايت شده جواز نكاح متعه ، و روايات شده كه او برگشته از آن عقيده ( 1 ) .
14 - ابو حيّان محمد بن يوسف اندلسى متوفاى 745 در تفسيرش ج 3 ص 218 قرائت ابن عباس و ابى بن كعب و سعيد بن جبير : فما استمتعتم به منهّن الى اجل مسمّى ياد كرده و گويد :
كه ابن عباس و مجاهد و سدى و غير ايشان گويند : بدرستيكه آيه در نكاح متعه است . و ابن عباس بابى نضره گفته كه آيه را خدا چنين نازل كرده ( الى اجل مسمى ) .
15 - حافظ عماد الدين بن كثير دمشقى شافعى متوفاى 774 در تفسيرش ج 1 ص 474 گويد و استدلال شده بعموم اين آيه بر نكاح متعه و شكى نيست در اينكه آن مشروع بوده در اول اسلام سپس بعد از اين نسخ شده پس از آن بعد از ذكر بعضى از اقوال نسخ گويد و ابن عباس و ابى بن كعب و سعيد بن جبير و سدى قرائت
هامش
( 1 ) و چگونه برگشته از آن در حالى كه آيه را محكم ميداند و ميگويد نسخ نشده و گذشت و ميآيد خبريكه تكذيب مىكند اين افترا و نسبت را به او و تا آخر عمرش قائل و معتقد باباحه آن بود .