صلَّى اللَّه عليه و آله ما را به آن فرمان داد و ما هم متعه نموديم و از دنيا رفت پيامبر در حالى كه ما را از آن نهى و منع نكرده بودند سپس مردى آنچه خواست براى خودش گفت .
و در صفحه 201 ياد كرده قرائت ابّى بن كعب و ابن عباس را چنانچه از طبرى گذشت و در ص 203 گويد : بدرستيكه قرائت ابّى و ابن عباس بر فرض ثبوت آن دلالت نميكند مگر بر اينكه متعه مشروع بوده و ما نزاعى در آن نميكنيم فقط چيزى كه ما ميگوئيم اينست نسخ عارض بر آن شده .
10 - حافظ ابو زكريا نووى شافعى متوفاى 676 در شرح صحيح مسلم ج 9 ص 181 ياد كرده كه عبد الله بن مسعود قرائت كرده : « فما استمتعتم به منهّن الى اجل .
11 - قاضى ابو الخير بيضاوى شافعى متوفاى 685 در تفسيرش ج 1 ص 259 گويد : گفتهاند آيه درباره متعه اى نازل شده كه سه روز بود در وقتى كه مكَّه فتح شد سپس نسخ شد چنانچه روايت شده كه آنحضرت عليه الصلاة و السلام مباح كرد پس از آن صبح كرد كه ميگفت : اى مردم من شما را امر كردم به تمتع و كامجوئى از اين زنها بدانيد كه خدا حرام كرد اين را تا روز قيامت ( 1 ) و آن نكاح موقّت است بوقت معلوم كه موسوم به آن شده .
12 - علاء الدين بغدادى متوفاى 841 : در تفسير معروفش بتفسير خازن ج 1 ص 357 گويد : گروهى گويند : مقصود
هامش
( 1 ) اين سخن و روايت مجعول و ساختگى را باطل مىكند اقوال و روايات بسياريكه در صفحه 60 ياد نموديم .