عمران بن حصين و ابن عباس و بعضى از صحابه و گروهى از اهل بيت ( رسالت ) و درباره قول ابن عباس شاعر ميگويد .
اقول للركب اذ طال الثواء بنا
يا صاح هل لك من فتيا ابن عباس
ميگويم بمسافر وقتى كه طولانى شد منزل براى ما ، اى رفيق من آيا براى توست فتواى ابن عباس .
فى بضه رخصه الاطراف ناعمه
تكون مثواك حتى مرجع الناس
در تمتّع و كاميابى با زنان نرم و نازك بدن رخصت است كه در اقامتگاه و منزلت باشد تا برگشت مردم و ساير علماء و فقهاء از صحابه و تابعين و گذشتگان صالح بر اينند كه اين آيه نسخ شده ص 133 .
امينى ( نور الله ضريحه ) گويد : پس ديديكه قول بنزول آيه در متعه راى علماء و فقهاء از صحابه و تابعين و پيشين شايسته است جز اينكه ايشان نسبت دادهاند به آنها نزد قول قرطبى نسخ را و تو شناختى و دانستى سخن حق را درباره آن .
و نيز قرطبى گويد : در تفسيرش ج 5 ص 35 در قول خداى تعالى : * ( وَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِه مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ ) * گناهى بر شما نيست در آنچه را كه راضى شديد به آن از بعد مهر واجب گويد گوينده گان بانيكه آيه در متعه است ، اين اشاره است به آنچه زن و مرد راضى ميشدند بر آن از زيادى در مدت متعه در اول اسلام زيرا كه زنى بود كه در مدت يك ماه بيك دينار مثلا شوهر ميكرد پس چون ماه منقضى ميشد و تمام ميگشت پس چه بسا مرد ميگفت مدّت مرا زياد