ج 2 ص 178 نقل كرده آنچه كه گذشت از حديث ابن عباس و ابّى بن كعب در قرائت آيه و ياد كرده از طريق ابن جريح و عطاء خراسانى از ابن عباس كه آن نسخ شده بقول خداى تعالى : * ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ ) * اى پيامبر هر گاه زنها را طلاق داديد پس براى عدّه داشتن طلاق دهيد ، پس اگر آن آيه درباره متعه نازل نشده باشد چگونه نسخ شده و دانستى بطلان نسخ آن را به آن و غير آن .
4 - حافظ ابو بكر بيهقى متوفاى 458 نقل كرده باسنادش در سنن كبرى ج 7 ص 205 ، از محمد بن كعب از ابن عباس رضى الله عنه گويد : متعه در اوّل اسلام بود ، و مردم اين آيه را چنين قرائت ميكردند : فما استمتعتم به منهّن الى اجل مسمّى . الحديث
5 - حافظ ابو محمد بغوى شافعى متوفاى 510 / 16 در تفسيرش حاشيه تفسير خازن ج 1 ص 423 گويد : حسن و مجاهد گويند : كه آيه درباره نكاح صحيح است و ديگران گفتهاند : آن نكاح متعه است تا آنجا كه گويد : عموم اهل علم معتقدند ( 1 ) كه نكاح متعه حرام است و آيه نسخ شده است و ابن عباس رضى الله عنهما معتقد بود كه آيه محكم و رخصت داده در نكاح متعه ، سپس روايت كرده حديث ابى نضره ياد شده را بلفظ طبرى .
6 - ابو القاسم جار الله زمخشرى معتزلى متوفاى 538 در ( الكشاف ) ج 1 ص 360 گفتهاند : آيه درباره متعه زنان نازل شده
هامش
( 1 ) از آنچه قبلا بيان كرديم معلوم مىشود عدم صحّت اين نسبت دروغين بعموم اهل علم