و از ابن عباس نقل كرده كه آن محكم و بحليتش باقيست و نسخ نشده است و او بود كه قرائت ميكرد : فما استمتعتم به منهّن الى اجل مسمّى .
7 - قاضى ابو بكر اندلسى متوفاى 542 در ( احكام القران ) ج 1 ص 162 گويد : در آيه دو قول است ، اول اينكه اراده كرده استمتاع مطلق نكاح كه جماعتى گفتهاند كه از ايشانست حسن و مجاهد و يكى از دو روايت ابن عباس .
دوّم - اينكه مراد متعه زنانست به ازدواج ايشان تا مدت معين آنگاه روايت كرده از ابن عباس و حبيب بن ابى ثابت ، و ابّى بن كعب .
8 - ابو بكر يحى بن سعدون قرطبى متوفاى 567 گويد : در تفسيرش ج 5 ص 130 نزد بيان اختلاف در معناى آيه : جمهور گفتهاند كه مقصود نكاح متعه است كه در اوّل اسلام بوده است ، و ابن عباس و ابى بن كعب و سعيد بن جبير : فما استمتعتم به منهّن الى اجل مسمّى فآتوهّن اجورهن ، خواندهاند .
و گويد در ميان خلاف است درباره كسى كه زنى را متعه كرده : و در روايت ديگرى از مالك سنگسار نميشود ، براى اينكه نكاح متعه حرام نيست و ليكن براى اصل ديگرى كه براى علماء ما است غريب است آنها به تنهائى به آن فتوا داده غير ساير علماء و آن اينست كه آنچه بسنّت حرام شده آيا آن مثل آنست كه بقران حرام شده باشد يا نه ، پس از روايت بعضى مدنىها از مالك معلوم مىشود كه آن دو يكسان و برابر نيستند و اين ضعيف است .
و ابو بكر طرسوسى گويد : و رخصت نداده در نكاح متعه مگر
الغدير ( فارسي ) — صفحة 66
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٦٦