امينى ( رحمه الله ) گويد : اين روايتى صحيح است كه آن را امامان حديث در صحاحشان نقل كرده چنانچه دانستى و نسبت ارسال به آن دادن باينكه عبيد الله بن عبد الله عمر را درك نكرده مردود است باينكه روايت در صحيح مسلم از عبيد الله بن عبد الله از ابى واقد است و شكى نيست كه او ابو واقد را درك كرده و به همين جهت اين ( نسبت ارسال ) بيهقى و سندى و سيوطى و غير ايشان مردود است .
و با من بيا تا سئوال و بازپرسى كنيم از خليفه كه براى چه از او دور شده بود علم باينكه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله چه ميخواند در نماز عيدين ( عيد فطر و عيد اضحى ) آيا فراموش كرده بود و ميخواست تحقيق كند چنانچه سيوطى در تنوير الحالك ج 1 ص 147 عذر او را خواسته . يا آنكه دلَّالى و دست زدن در بازار براى حراجّى او را مشغول و غافل كرده بود چنانچه خودش در غير اين مورد به اين بهانه عذر خواسته است و گذشت در صفحه 316 ج 11 و بعد از اين به زودى ميايد كه او را عدّه زيادى تعريف بداشتن نسيان كردهاند ، و حال آنكه فراموشى بعيد است چونكه اين حكم شايعى است كه در هر سال دو بار تكرار مىشود در حضور همه مردم و هجوم تمامى مردم كه عادتا فراموش نميشود .
و امّا احتمال ديگر سيوطى از اينكه او ميخواست مردم را اعلام كند به اين ( كه چه خوانده مىشود ) پس ممكن بود كه مردم را خودش بفرياد زدن و بلند خواندنيكه همه بشنوند عمل مستمرش كه در آن پيروى از سنّت پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله باشد اعلان كند ( كه من فلان و فلان سوره را ميخوانم يا بلند بخواند تا مردم بشنوند ) پس
الغدير ( فارسي ) — صفحة 244
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٤٤