آورد و خواست تبرئه و تطهير كند عمرو و عمر را از آنچه را كه مرتكب شدند از گناه با اعتراف و اقرارشان به اين به تمام صراحت پس انداختن آن دو را در پرتگاه اضرار بنفس و ضرر به خود زدن كه شرعا ممنوع است و بدعتگذارى كه حرام است در دين اسلام و دروغ صريح و روشنيكه آن از گناهان كبيره است .
و ملحق كن بكسيكه اوّل اقامه حد كرد آثار اقامه او را بدون موجبى برأى و خشمى را كه نسبت بخليفه داده و حد دوّمى چه آنها شراب خورده باشند چنانچه اقرار به آن كردند يا نخورده باشند بنا بر آنچه ابن جوزى تحمّل آن را نموده بود و او منفرد و نادر است به اين بيان از ميان پيشوايان حديث و تاريخنگاران و اين روشن است از بيان آشكار و واضح .
98 جهل خليفه به آنچه روز عيد خوانده مىشود
از عبيد الله نقل شده كه گفت : روز عيدى عمر بيرون رفت و فرستاد پيش ابى واقد ليثى كه پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله چه ميخواند در مثل چنين روزى ، پس گفت : سوره ق ، و اقترب . ( 1 )
هامش
( 1 ) صحيح مسلم ج 1 ص 242 ، سنن ابى داود ج 2 ص 280 موطا مالك ج 1 ص 147 ، سنن ابن ماجه ج 1 ص 188 ، صحيح ترمذى ج 1 ص 106 ، سنن نسائى ج 3 ص 184 ، سنن بيهقى ج 3 ص 284 و بلفظ و عبارت ابن ماجه .