كتاب صادر شده باشد چنانچه آنحضرت بريد دست دزد را و در قرآن لفظى است كه اقتضا مىكند كه بريدن دست دزد را معقول و از روى حكمت بسبب آيه باشد ( 1 ) و مانند ساير شرايع و احكاميكه پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله نمود از آنچه را كه ظاهر كتاب پرو پيچيده از آن است .
و دلالت مىكند بر اينكه مقصود جماع است نه صرف دست زدن اينكه خداى تعالى فرمود : * ( إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ ) * ، تا آنجا كه : * ( وَإِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا ) * . هرگاه براى نماز برخاستيد پس صورتتان را بشويد . تا اينكه گفت : و اگر جنب بوديد پس تطهير كنيد روشن كرد به آن از حكم حدث در حال وجود آب سپس عطف كرد بر آن قولش را : و ان كنتم مرضى او على سفر . و اگر بيمار بوديد يا در سفر تا آنجا كه گويد : * ( فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً ) * ، پس تيمّم كنيد با خاك پاك . پس اعاده فرمود ذكر حكم حدث را در حال نبود آب پس لازم و واجبست كه بوده باشد قول او . * ( أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ ) * حمل بر جنابت باشد تا آنكه آيه مرتّب بر هر دو حال و بيان كننده حكم هر دو در حال وجود آب و نبود آن . و اگر مقصود لمس با دست بوده باشد هر آينه ذكر تيمّم منحصر بود بر حال حدث نه جنابت مفيد براى حكم جنابت در حال نبود آب نباشد و حمل كردن
هامش
( 1 ) * ( وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما جَزاءً بِما كَسَبا نَكالًا مِنَ اللَّه وَاللَّه عَزِيزٌ حَكِيمٌ سوره مائده آيه 42 . مرد دزد و زن دزد را پس به بريد دستهاى آن دو را به جهت كيفر كردارشان و عقوبت از خدا و خدا غالب و درستكار است .