* ( آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ ) * الآيه ( 1 ) : او چنان خدائى است كه فرو فرستاد بر تو قرآن را كه بعضى از آن آيات محكمات است آنها اصل قرآنست .
پس چون قرار داد محكم را اصل و امّ قرار داد براى متشابه پس ما را فرمان داده كه آن را حمل بر آن كنيم و مذمّت كرده پيروان متشابه باكتفا كردن او بر حكم آن به خودش غير رد كردن آن را بغيرش بقول او : * ( فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَه مِنْه ) * پس امّا كسانى كه در دلهايشان انحرافى است پس پيروى ميكنند آيات متشابه از آن را . پس ثابت شد به اين كه قول خدا « اولمستم » چون حمل بر دو معنى مىشود متشابه است و قول او « او لامستم » چون محدود و مختصر است در مفهوم زبان بر يك معنى محكم است پس واجبست كه معناى متشابه مبيّن بر آن باشد .
و دلالت مىكند بر اينكه لمس حدث نيست اينكه آنچه كه حدث است مردان و زنان در آن مختلف نمىشود . و اگر زنى مس كند زن ديگر را حدث نيست ، همينطور اگر مس كند مردى او را ( 2 ) و هم - چنين مس مرد بر مرد حدث نيست ، پس همينطور مس زن او را .
و دلالت اين بر آنچه ما وصف كرديم از دو جهت است : يكى از آن دو اينكه : ما يافتيم كه در حدثها مردان و زنها مختلف نميشوند .
پس هر چيزى كه آن حدث از مرد باشد پس آن از زن هم حدث است و همچنين آنچه كه از زن حدث است از مرد هم حدث است پس
هامش
( 1 ) آل عمران / آيه ( 6 )
( 2 ) يعنى حدث نيست نسبت به زن .