و مصدر و مدرك يكيست ( بنابر آنچه كه من حساب ميكنم ) بر قول و تاريخ اوّل آن زين الدين طاهر بن حيبب و بنابر دوّم صفدى است و خدا داناست .
م - دكتر مصطفى جواد بغدادى بما نوشت بدرستيكه آنچه را كه صفى الدين حلَّى از بنى حبيب حلبىها تاريخ گذارده آن بدر الدين حسن بن زين الدين عمر بن حبيب متوفاى سال 779 ياد كرده آن را در « دره الاسلاك فى دوله الاتراك » در وفيات سال 750 و شايد او ياد كرده نيز در تاريخ دومش ( تاريخ الملوك ) كه آن را در سال 679 به پايان رسانيده و فرزندش زين الدين متوفاى سال 808 تعليقه و حاشيه اى بر آن نوشته است . و از معلوم اينكه وفات صفى الدين حلَّى داخل در تاريخ بدر الدين ابن حبيب است نه در تعليقه پسرش .
آنگاه آنكه وارد در كتاب « الدّرر الكامنه » است بر دو قسم است : 1 - زين الدين بن حبيب در متن . و ابن رجب در يكى از دو نسخه . و ممكن است كه دوّمى صحيح باشد . براى اينكه زين الدين بن رجب ترجمه كرده دها نفر مثل صفى الدين حلى در استاديش اگر آنها استاد او باشند و در طبقات حنبلىها اگر آنها حنبلى باشند .
و ابن قاضى ترجمه كرده شهبه صفى الدين حلَّى را در ( زيل تاريخ الذهبى ) و صفدى اكتفا و قناعت نكرده بر ترجمه او در الوافى بالوفيات ، بلكه نيز در ( اعيان العصر و اعوان النصر ) نگاشته است .
و از اين دو ترجمه و بيوگرافى ابن شاكر كتبى در ( فوات الوفيات ) نقل كرده است و نجم الدين سعيد بن عبد الله دهلى حافظ تاريخ نگار جزء لطيفى در بيوگرافى صفى الدين حلَّى نوشته و ابن قاضى شبهه از آن در حاشيه تاريخ ذهبى ياد شده نقل نموده و در سال وفات او
الغدير ( فارسي ) — صفحة 103
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٠٣