احمد عطَّار طاب ثراه در جزء دوّم از كتابش « الرائق » ياد كرده عدد ابياتش 145 بيت است و اوّل آن اينست :
ان زرت سلمى فسل ما حل بالعلم
و حىّ سلعا و سل عن حى ذى سلم
اگر سلمى را ديدار كردى پس سئوال كن كى در كوه علم منزل كرده و درود بگو سلع را و به پرس از مردم ذى سلم .
و در آخرش ميگويد :
و آل او و ايشان خاندانى رهنما و رهبر و كسانى هستند كه به سوره ( هل اتى ) آمده لطيفه مدح ايشان خاندان پيامبر و پايههاى خاندان پيامبر و پايههاى اصول و اساس اسلام و آرزوهاى رسيدن و اهل حكم و بخشش مىباشد پاكيزگانى هستند كه اصل و فرع بلند مرتبه شان عاليست بالا رفته است از نور جدّشان .
فداكارى كردند و سير كردند بلند شدند در شرافت پس ايشان ابر بارنده و شاخه پر بار و ستارهاند در بلنديشان .
ايشان رؤساء مقامهاى بلندند پس براى اين سر فرود آوردم و گرديدم خاك زير كفشهاى ايشان .
ايشانند مردان مردان خدا كه فضل ايشان شمرده نميشود اگر روزى فضل غيرشان شمرده شود ،
بهترين آفريدهها و آقايان دينا و شريفترين ايشان طاها پيامبر گرامى و تمامشان در بلندترين نعمتهايند ،
فروختند جان خودشان را به يارى كردنشان دين گرانقدر را و چه