قرن هفتم
57 مجد الدين ابن جميل
متوفى در سال 616 ه . ق
او نيز دربارهء « غدير خم » اشعارى دارد كه ترجمهء قصيدهء معروفش چنين است :
« او آمد در حالى كه روبندش را كنار گذاشته بود و سياهى گيسوانش ، همه جا را تاريك كرده بود .
و اشكش همانند ژاله اى كه باد صبحگاهى آن را فرو مىبارد ، جارى بود .
و گفت : حوادث روزگار ترا چنين گرفتار كرد ، در صورتى كه تو پناه گرفتاران بودى ؟ !
و از همه چيز ، ترا محروم كرد در صورتى كه تو سرپرست بيوه زنان و يتيمان بودى ؟ !
به او گفتم : آرى روزگار چنين جنايت مىكند ، اما چشمت روشن كه ماه حرام خواهد آمد .
و من در آن ماه دعا خواهم كرد و مدح على عليه السلام را پيش روى خود قرار خواهم داد .
و آن را در حالى كه پاكيزه است و بوى مشك از آن مىآيد ، بسويش مىفرستم .