تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
الوافية 17 - الرسالة الناصحة بالادلة الواضحة در دو جزء ، جزء اول در اصول دين و جزء دوم در فضائل عترت طاهرة 18 - الجوهرة الشفافة فى جواب الرسالة الطوافة ( 1 ) 19 - الاجوبة الرافعة للاشكال 20 - الزبدة فى اصول الدين 21 - العقد الثمين فى الامامة 22 - القاطعة للاوراد فى الجهاد 23 - تحفة الاخوان 24 - الرسالة التهامية 25 - ديوان او . « المنصور باللَّه » بدون آنكه پروپاكاندى دربارهء امامتش بشود ، در اين راه كوشش و مبارزهء مىكرد و در اين باره كوششهاى فراوانى داشته است و ابتداى دعوتش در ماه ذيقعدهء سال 593 ه بود و در ربيع الاول سال 594 ه مردم با او بيعت كردند و او مبلغانش را به سوى خوارزم شاه متوفى در سال 622 ه فرستاد و سلطان آنها را با گرمى پذيرفت و مدتى در يمن به او منصب زعامت داد تا آنكه در سال 614 ه فوت كرد و تولدش در سال 561 ه بوده است . و از بهترين اشعارى كه بعد از مرگش دربارهء او گفته شده شعرى است كه پسرش « الناصر لدين اللَّه ابى القاسم محمد بن عبد اللَّه » درباره اش گفته و آن 41 بيت است . در كتاب « الحدائق الورديه » دربارهء شخصيت او در حدود شصت صفحه نوشته شده و قسمتى از كتابها و سخنرانىهايش را در مورد تبليغات مذهبى و دعوت مردم به سوى خويش و مقدار زيادى از مناقب و كرامات و مقامات و اشعارش را آورده است . صاحب حدائق فرزندان ذكورش را اينطور شمرده است : محمد الناصر لدين اللَّه - احمد المتوكل على اللَّه - على - حمزه كه در كودكى فوت كرد - ابراهيم - سليمان - حسن - موسى - يحيى - ادريس كه در كودكى مرد - قاسم - فضل كه فوت كرد - جعفر و عيسى كه بلا عقب بودند - داود - حسين .
هامش
( 1 ) رساله اى است مشتمل بر بيش از چهل و چند مسأله در اصول دين كه يك مرد مدعى فلسفه آن را نوشته است .