شايسته تر است و گفته شده كه با او معاملهء زمان حياتش شود و آن به حسب افراد مختلف است و اين مربوط به صدر اسلام است ، اما امروز كه روى آن ساختمانى شده و مانع از نزديك شدن است ، ديگر مفهومى ندارد ، طبعا كنار ضريح قرار مىگيرد .
14 - يكى از علماء مكه كه از شافعىها بوده از ابى الصيف يمانى نقل كرده است كه : بوسيدن مصحف شريف و اجزاء حديث و قبور صالحان جائز است .
15 - حافظ ابن حجر گفته است : بعضى از علماء از مشروعيت بوسيدن حجر - الاسود استنباط كردهاند : جواز بوسيدن هر چيزى را كه شايستگى تعظيم را دارد ، خواه آدم باشد و خواه غير آن ، اما بوسيدن دست آدمى مسابقه اى است در ادب . و اما غير آن از احمد نقل شده كه از او در مورد بوسيدن منبر رسول خدا و قبر شريفش سؤال شد ، گفت : مانعى ندارد . اما برخى از پيروانش ( 1 ) صحت اين گفته را از احمد بعيد دانستهاند ( 2 ) .
16 - زرقانى مصرى مالكى ، در شرح « المواهب » جلد 8 صفحهء 315 گفته است : بوسيدن قبر شريف مكروه است مگر به قصد تبرك كه در آن صورت ، كراهت نخواهد داشت . چنان كه رملى به آن معتقد است .
17 - شيخ ابراهيم باجورى شافعى ، در حاشيه اش بر شرح ابن قاسم عزى بر متن شيخ ابى شجاع در فقه شافعى ، جلد 1 صفحهء 286 گفته است : بوسيدن قبر و مس كردن آن مكروه است و مثل آن است تابوتى كه روى آن قرار مىدهند ، و همچنين است بوسيدن آستانهها هنگام داخل شدن براى زيارت اولياء ، مگر آنكه قصد تبرك به آنها را داشته باشد كه در اين صورت ، كراهت نخواهد داشت . و اگر از آن به خاطر ازدحام و امثال آن مثل اختلاط زن و مرد ، ناتوان باشد ، چنان كه در زيارت آقايم احمد البدوى واقع مىشود ، در اين گونه موارد در مكانى توقف
هامش
( 1 ) استبعاد كننده ابن تيميه و اتباعش هستند كه به گفتارشان اعتنائى نمىشود .
( 2 ) وفاء الوفاء سمهودى جلد 2 صفحهء 444 .