- و بر من پيمانى است كه اگر باغستانهايم را از اين ديوارها و حياطها پر كنى ، از كثرت بوسيدن و مكيدن در حالى كه مويم از سفيد شدن محفوظ مىماند بخشيده خواهم شد .
- اگر مسألهء مراجعت و دشمنانم نبودند ، همواره ترا زيارت مىكردم و لو آنكه با صورت به خاك كشيدن و پيش تو آمدن باشد .
- ليكن به زودى از مجموع تحيتم ، دو قطعه از اين خانه و حجرات را تقديم محضرت مىكنم . . . » .
13 - قاضى القضات شهاب الدين خفاجى حنفى ، متوفى در سال 1069 در شرح « الشفاء » جلد 3 صفحهء 577 بعد از قول قاضى « از كتاب احمد بن سعيد هندى نقل شده : كسى كه كنار قبر قرار گرفت نبايد به آن بچسبد و آن را لمس كند » گفته است : با هيچ قسمت از بدنش با آن تماس نگيرد ، آن را نبوسد ، پس بوسيدن و لمس كردن و چسباندن سينه اش به آن مكروه است ، چون خلاف ادب است . و همچنين هر ضريحى را كه در آن قرار دارد بوسيدن و لمس كردن مكروه است .
البته اتفاقى نيست و لذا احمد و طبرى گفتهاند : چسبيدن و بوسيدن آن مانعى ندارد .
و روايت شده كه : ابو ايوب انصارى خود را به قبر شريف چسبانده است . و گفته شده كه كراهت مربوط به غير از كسى است كه شوق و محبت بر او غلبه نكرده است ، و گرنه كراهت نخواهد داشت . و اين كلام نيكويى است و در جلد 3 صفحهء 571 نزد قول ابى مليكه : « كسى كه مىخواهد رو به روى رسول خدا باشد قنديلى را كه در قبله روى قبر قرار دارد روى سرش قرار دهد » گفته است : اين حرف ارشاد به چگونگى زيارت است و اينكه بايد ميان او و قبر فاصله اى باشد ، پس گفته شده فاصله چهار ذرع و يا سه ذرع باشد . و اين مطلب بنابراين است كه دور تر بودن چنان كه در زمان حيات رسول خدا رسم بوده به ادب نزديكتر است .
و بيشتر علماء به اين ، عقيده دارند و بعضى از مالكىها معتقدند كه نزديك بودن
الغدير ( فارسي ) — صفحة 258
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٥٨