و هر گاه در امورى كه ابن تيميه به سبب آن مسلمين را تكفير كرده و آن را عبادت غير خدا شمرده ، تأمل كنى خواهى يافت كه دليلش برگشت به دو مقدمه مىكند كه كبراى آن : « هر عبادتى براى غير خدا شرك است » درست و جزء ضروريات دين است ، و ابن تيميه از آيات و روايات زيادى كه دربارهء مشركين وارد شده ، براى آن استدلال كرده است ، ولى صغراى آن : « هر ندائى براى مرده يا غائب ، يا طواف دور قبر ، يا مسح كردن آن يا ذبح حيوان و يا نذر براى صاحب آن . . . عبادت غير خدا است » ، دروغ است . و ابن تيميه از آيات و احاديث صحيحى كه معنى آنها را نفهميده ، يا عمدا آنها را تأويل كرده ، براى اين عقيدهء نادرستش استدلال نموده است .
و از اين قياس فاسد كه صغرايش غلط است ، نتيجهء دروغى گرفته كه عبارت است از : همهء مسلمانان جز او و اتباعش مشرك و كافرند ! !
و آقاى اهل تحقيق و تاج اهل تدقيق ، امام ابو عبد اللَّه محمد بن عبد المجيد فاسى ، متوفى در سال 1922 ه كتابى فشرده دربارهء رد اين مذهب از نظر اصول و منطق نگاشته ، و آن را چنان كه شايسته بوده مورد بررسى و تحقيق قرار داده است .
تا اينكه مىگويد : اين مرد حتى بر رسول خدا تعدى و جسارت كرده و گفته است : مسافرت براى زيارتش معصيت است و كسى كه او را بعد از مرگ ندا كرده و به يارى بطلبد ، مشرك است .
و گاهى آن را شرك كوچك و گاهى شرك بزرگ خوانده است ! اگر چه يارى خواه دلش مملو از اين حقيقت باشد كه : خالقى و مؤثرى جز خدا نيست و از پيامبر كه حاجت و يارى خواسته مىشود ، به اين جهت است كه خدا او را سرچشمه هر خير و مقبول الشفاعة و مستجاب الدعوة قرار داده است ، چنان كه همهء مسلمانها در جميع اعصار دربارهء او چنين عقيده اى داشتهاند .
و جمال الدين عبد اللَّه محمد انصارى محدث گفته است : با شيخ ما تاج الدين
الغدير ( فارسي ) — صفحة 261
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٦١