تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 199

مساهمون:

ص١٩٩
آن را از نظر كتاب و سنت و اجماع و قياس اثبات نموده است . و از كتاب با اين آيه : « اگر آنان هنگامى كه به خود ستم كرده‌اند پيشت آمده از خدا طلب مغفرت كنند ، و پيامبر نيز برايشان درخواست بخشش نمايد ، هر آينه خدا را توبه پذير و بخشنده خواهند يافت » ( 1 ) استدلال كرده است با اين بيان كه : زائر در كمال خضوع و طلب آمرزش كنار قبرش قرار مىگيرد . او هم كه زنده و مرده اش فرق نمىكند ، طبعا برايش طلب مغفرت خواهد كرد و اين همان سبب نزديكى به خدا است كه گفتيم . و از سنت با عموم گفتهء پيامبر اكرم « هر كس مرا زيارت كند » و صريح صحيحهء ابن سكن : « كسى كه به عنوان زيارتم بيايد و هيچ كارى جز زيارتم او را مشغول ندارد » و « رفتن پيامبر اكرم براى زيارت قبور » وقتى كه رفتن به جاى نزديك باشد از راه دور نيز جائز خواهد بود . و در روايات صحيحه آمده كه آن حضرت به دستور خدا و براى تعليم عايشه كه چگونه بر مردگان درود بفرستد به قبرستان بقيع ( 2 ) به عنوان زيارت رفته و همچنين به زيارت شهداء ( 3 ) ( احد ) رفته است . سپس گفته است : « چهارم اجماع است كه همهء مسلمين اتفاق بر اين كار داشته‌اند ، زيرا مردم همواره در هر سال بعد از انجام مراسم حج براى زيارت آن - حضرت متوجه مدينه ميشدند و بعضى پيش از انجام مراسم به مدينه مىرفتند و اين حقيقتى است كه ما و گذشتگانمان آن را ديده و علما ، از اعصار پيش برايمان نقل كرده‌اند چنان كه در باب سوم گفتيم . » و اين حقيقتى است كه در آن شكى نيست و همه به سوى قبر پيامبر اكرم اگر چه در مسيرشان نبوده ، مىشتافتند و تحمل رنج سفر و دورى راه و مخارج سنگين را مىنموده‌اند و معتقد بودند كه اين كار يك عمل عبادى و سبب نزديكى
هامش
( 1 ) سورهء نساء آيهء 64 . ( 2 ) مسلم در صحيحش آن را آورده است . ( 3 ) ابو داود در سننش جلد 1 صفحهء 319 آورده است .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 199 | جمعي از مترجمين / زين العابدين قرباني / الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)