عظمت آن پيش خدا چنان است كه ديگر براى گناه عظمتى نمىماند ، چون او از همه چيز اعظم است . پس به كسى كه او را زيارت كرده است بشارت ده و كسى كه او را زيارت نكرده بايد با شفاعتش به خدا پناه ببرد .
خدايا ما را به احترامى كه او پيشت دارد از شفاعتش محروم مفرما ! آمين يا رب العالمين و كسى كه خلاف اين عقيده را داشته باشد او محروم است . آيا او گفتهء خدا را نشنيده است كه فرموده است :
* ( وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا الله وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا الله تَوَّاباً رَحِيماً ) * .
« اگر آنان هنگامى كه به خود ظلم كرده ، پيشت آمده از خدا طلب مغفرت كنند و پيامبر نيز برايشان درخواست بخشش نمايد ، هر آينه خدا را توبه پذير و بخشنده خواهند يافت » ( 1 )
پس كسى كه در برابر او ايستاد و به خدا توسل جست خدا را توبه پذير و بخشنده خواهد يافت ، زيرا خدا منزه از خلف وعده است در صورتى كه خدا وعده داده است توبهء كسى را كه در برابرش ايستاده و طلب مغفرت كرده است بپذيرد و اين حقيقتى است كه جز منكر دين و معاند خدا و رسول ، در آن شك نمىكند پناه مىبريم به خدا از محروميت .
19 - شيخ تقى الدين سبكى شافعى ، متوفى در سال 756 ه كتاب جامعى در بارهء زيارت پيامبر بزرگوار اسلام در 187 صفحهء تأليف كرده ، آن را « شفاء السقام فى زيارة خير الانام » ناميده است .
اين كتاب در پاسخ ابن تيميه نوشته شده ، مؤلف ، بسيارى از احاديث مربوطه را در آن آورده است . آنگاه فصلى را اختصاص به نصوص گفتار علماء مذاهب چهارگانه در مورد استحباب زيارت قبر پيغمبر و اينكه آن مورد اتفاق همهء مسلمين است داده است .
او در صفحهء 48 مىگويد : « نيازى به تتبع كلمات اصحاب در اين مورد
هامش
( 1 ) سورهء نساء آيهء 64 .