و جز او قرائت كرده است .
مردى عفيف ، بىتكلف ، خوشبيان ، حقشناس ، خوشكردار بود ، در پيرى دردى بر او عارض شد كه از پا افتاد و خانه نشين گشت ، و ديگر نتوانست بديدار دوستان و دانشمندان شتابد ، از اينرو با علم و دانش خود از آنان تفقد مىكرد .
از قاضى ناصحى ( 1 ) حديث فرا گرفته ، و اجازهء تمام احاديث و كتبى را كه از اساتيد خود شنيده ضمن نامه اى به من مرحمت فرموده ضمنا بتوسط جماعتى از اساتيد و مشايخ كه نزد او قرائت كردهاند ، اجازهء روايت دارم .
وفات او در سال 513 ، شب جمعه 13 ماه مبارك رمضان اتفاق افتاد ، در جامع كهنه بر او نماز خواندند و در حيره ( 2 ) مقبرهء نوح دفن شد .
حموى در معجم الادباء ج 5 ص 103 مىنويسد : اديب فاضلى بود ، ميدانى در خطبه كتابش السامى فى الاسامى يادش كرده و بسيار ثنا گفته است . وفاتش در سال 512 به سن 80 سالگى بود ، بيهقى هم در « الوشاح » از او ياد كرده و گفته : الامام ، على بن احمد فنجكردى ، ملقب به شيخ الافاضل ، اعجوبهء زمان ، و سرآمد اقران ، استاد فن ، نكته پرداز شيرين سخن . عبد الغفار فارسى هم گويد : على بن احمد فنجكردى ، اديب توانا ، صاحب شعرى سليس و نثرى روان بود ، لغت را نزد يعقوب ابن احمد اديب و ديگران فرا گرفت و در رشتهء ادب استاد شد . در آخر عمر ، دردى مزمن عارض او گشت ، و در نيسابور سال 513 ، سيزدهم ماه مبارك رمضان درگذشت .
كاتب ، ابو ابراهيم ، اسعد بن مسعود عتبى ( 3 ) كه معاصر شاعر است ، چنان كه در ج 2 ص 242 معجم الادبا آمده ، او را چنين ثنا گفته است :
يا أوحد البلغاء و الادباء
يا سيد الفضلاء و العلماء
هامش
( 1 ) ابو الحسن ، محمد بن محمد بن جعفر ، درگذشتهء سال 479 .
( 2 ) محلهء وسيعى است در نيشابور ، كه گورستان نوح در آن قرار گرفته گويا از آن جهت بنام حيره مشهور شده كه جمعى از حيرهء كوفه در آنجا سكنى گزيدهاند .
( 3 ) در سال 404 متولد شده و در جمادى الاخره سال 494 درگذشته .