آورى كرده است .
سرورمان صاحب « رياض الجنة » در روضهء چهارم بشرح حال او پرداخته و اين دو بيت را از او ياد مىكند :
اذا ذكرت الغرّ من هاشم
تنافرت عنك الكلاب الشارده
فقل لمن لامك فى حبّه
خانتك فى مولودك الوالده
- زادگان تابناك هاشم را كه نام برى ، سگهاى ولگرد از نام آنان رم كنند .
- هر كه در مهر و ولايش زبان بنكوهش برآرد ، انگيزه كارش خيانت مادر است .
* امينى گويد : شاعر با اين دو بيت ، به اين حديث مشهور اشاره مىكند كه « جز زنازادگان على را دشمن ندارند » . اينك مصادر حديث :
1 - از ابو سعيد خدرى ، گويد : ما گروه انصار ، فرزندان خود را با مهر على آزمون مىكرديم :
هر گاه فرزندى متولد مىشد و دل در مهر على نمىبست ، مىدانستيم كه فرزند ما نيست . ( 1 )
2 - از عبادة بن صامت : ما فرزندانمان را با مهر على مىآزموديم ، و اگر مىديديم يكى از آنان على را دوست نمىدارد درمىيافتيم كه فرزند ما نيست بلكه زنا زاده است . ( 2 )
حافظ جزرى در أسنى المطالب بعد از اين حديث گويد : اين معنى از قديم تاكنون مشهور است كه جز زنا زاده على را دشمن ندارد .
3 - حافظ ، حسن بن على عدوى گويد : احمد بن عبدهء ضبّى از ابو عيينه از ابى الزبير از جابر حديث آورده كه رسول خدا فرمود تا فرزندان خود را بر مهر على ابن ابى طالب عرضه بداريم . رجال اين حديث رجال صحيح مسلم و صحيح بخارى است ، همه ثقه و معتمد باشند .
هامش
( 1 ) اسنى المطالب حافظ جزرى ص 8 ، شرح ابن ابى الحديد 1 / 373 با قدرى تصحيف .
( 2 ) اسنى المطالب ص 8 نهايهء ابن اثير 1 / 118 ، غريبين هروى ، لسان العرب 5 / 154 ، تاج - العروس 3 / 61 .