تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩

شاعر

: ابن جبر مصرى ، از شعراء ديار مصر است كه در عهد خليفهء فاطمى مستنصر باللَّه مىزيسته در سال 420 هجرى متولد و در 487 درگذشته . مقريزى در خطط ج 2 / 365 يكى از مراسم افتتاح خليج را در ايام مستنصر ياد مىكند و مىگويد : شاعرى كه بنام ابن جبر معروف بود ، قصيده اى انشاء كرد كه از آن جمله است :
فتح الخليج فسال منه ماء و علت عليه الراية البيضاء فصفت موارده لنا فكأنه كفّ الامام فعرفها الاعطاء
- خليج را بگشود ، و آب سيلاب كشيد ، پرچم سپيدش باهتزاز آمد . - آبشخورش صاف و مهنا شد ، گويا دست عطاى سرورمان بود . - مردم زبان به اعتراض گشودند كه از خليج جز آب برنيايد ، اين چه شعرى است ، شاعر از خواندن بازماند و بقيهء قصيده ناخوانده ماند . « غديريه » هاى ديگرى از شعراء قرن پنجم امثال : ابن طوطى واسطى ، خطيب منبجى ، على بن احمد مغربى ، يافت شد كه در مناقب ابن شهرآشوب ، تفسير ابو الفتوح رازى ، صراط المستقيم بياضى ، در النظيم ابن حاتم دمشقى و غير آن پراكنده است ، ولى از نقل آن صرفنظر شد ، از اين رو كه شرح حال و تاريخ زندگى آنان نامعلوم بود ، اين قدر هست كه همگان در شمار سرايندگان غديراند كه حديث را در قصائد شيوايشان ياد كرده و از لفظ « مولى » معنى امامت و زعامت كبراى دينى و اولويت در امور دين و دنيا را دريافت كرده‌اند .