قرن پنجم
40 غديريهء ابو على بصير
متوفى 422
سبحان من ليس فى السماء و لا
فى الارض ندّ له و اشباه
احاط بالعالمين مقتدرا
اشهد ان لا إله الَّاه
و خاتم المرسلين سيّدنا
احمد ربّ السماء سمّاه
اشرقت الارض يوم بعثته
و حصحص الحقّ من محيّاه
اختار يوم « الغدير » حيدرة
اخا له فى الورى و آخاه
و باهل المشركين فيه و فى
زوجته يقتفيهما ابناه
هم خمسة يرحم الانام بهم
و يستجاب الدعا و يرجاه ( 1 )
- پاك و تابناك آنكه در آسمان و زمينش مانند نيست .
- با هيمنهء عظمت بر جهانيان قاهر ، گواهم كه جز او خدائى نيست .
- خاتم پيمبران ، سرورمان كه خداى آسمانها احمدش ناميد .
- پهنهء گيتى از رسالتش روشن گشت ، حق از جبين او چون شفق بردميد .
- روز « غدير » برادرش حيدر را برگزيد ، در جهانيان لايق و شايسته اش ديد .
- او و زوجه اش فاطمه را بدرگاه خدا با عظمت ديد كه بآبروى آنان به مباهلهء نصارى دست دعا بر كشيد ، دو فرزندش در پى آنان روان بود .
- پنج تن در زير عبا جاى گرفتند ، مايهء لطف و مرحمت ، شفيع درگاه پروردگار .
هامش
( 1 ) علامه سماوى ، اين ابيات را در جزء اول « طليعهء شعراء شيعه » از ابى على ضرير دانسته و حمويئى چهار بيت را به فرزند شاعر ابو حفص نسبت داده . و خدا داناست .