و رسول فرمود : آن گوش شنوا گوش على است .
و خدايش مرزدار ايمان ساخت كه دوستيش آيت ايمان و دشمنيش نشانهء نفاق بود ، تا آنجا كه گفتند : ما در دوران رسول ، منافقين امت را فقط و فقط از راه دشمنى با على مىشناختيم .
و رسولش خبر داد كه روز رستاخيز على تقسيم كنندهء سهام بهشت و دوزخ است :
سهم دوزخ را از مردم محشر به دو مىسپارد و بهشتيان را با خود به بهشت خواهد برد .
و ابن عباس گفت : خدا در قرآنش خطاب * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » ) * نازل نفرمود جز آنكه على سرور آن مؤمنان و شريف آنان بود .
و از اين والاتر ، سخن رسول است كه فرمود : على يعسوب مؤمنان است . و يعسوب ، نام ملكهء زنبوران است كه در گرد او انبوه شوند و هر كجا رود ، از او جدا نگردند .
در شب هجرت ، كه قريش ، گرد خانهء رسول ، بانتظار سپيده دم مراقب بودند ، تا هجوم آورده او را مقتول سازند ، على با استقامت و شيردلى ، بر جايگاه رسول خوابيد و در هر آن منتظر هجوم آنان بود ، در آن شب درست موقعيت و منزلت اسحاق ذبيح ( 1 ) را داشت كه با آرامش دل بانتظار قربان گشتن در راه حق بود .
و همو است كه عمر بن الخطاب در حق او گفت : لو لا على لهلك عمر : اگر على نبود نابودى عمر قطعى بود ، و يا گفت : خدايم براى مشكلاتى چنين زنده نگذارد كه ابو الحسن در كنارم نباشد .
على ، زندگيش تماما اسلام و عمرش سراسر ايمان بود : لحظه اى به خدا كافر نگشت ، زحماتش در يارى اسلام ، پسنديده و مشكور و بالاخره در راه آئين و احياى دين ، شربت شهادت نوشيد .
خداوند ما را در زمرهء آن كسانى قرار دهد كه دوستى و مودت خاندان پيامبر را بر همه چيز دنيا برگزيدند ، و هم ما را بر آن سيره و روشى بدارد كه نيكوتر و
هامش
( 1 ) بنابر مذهب خصم ( اهل سنت ) كه اسحاق را ذبيح دانند .