كه بتوان اين دروغ را به او نسبت داد ، وجود ندارد . اما شيعيات عرب كه تشيع ، آنان را از زبان ، فطريات و نژادشان ، دور نساخته است آيا شما فكر مىكنيد عراق و جبل عامل يا بلاد ديگر شيعه كه پر از بزرگان و علماء و نوابغ و برجسته گان است ، بهرهء آنان از زبان عربى ، كمتر از عربهاى بيابانى نجد و حجاز ، يعنى عربهاى سوسمارخور و كفتاركش است ؟
اما شيعيان غير عرب چه بسيارند پيشوايان عرب و بزرگان و نويسندگان و شعرائى كه از ميان آنها برخاستهاند . كسى كه تاريخ را بررسى كند ، به خوبى مىداند ادبيت از شيعه گرفته شده و فن خطابه از شيعه است ، نويسندگى را از شيعه بايد فرا گرفت و تجويد و قرائت قرآن كار شيعيان است ، از اين رو ابن - خلَّكان در تاريخش در شرح حال على بن جهم 1 / 38 گويد : وى با وجود انحرافى كه از على بن ابيطالب عليه الصلاة و اسلام داشت . و اظهار تسنن مىكرد طبع سرشارى داشته و بر سرودن اشعار با الفاظ شيرينى توانا بود ، گويا معتقد بود كه طبع شعر و قدرت شاعرى با الفاظ شيرين ، ويژهء شيعيان است و دربارهء آنان غالبا قطعيت دارد .
و اين قرآنهاى چاپ شده در ايران و عراق و هند است كه در تمام اقطار عالم منتشر گرديده . و اين قرآنهاى خطى آنها است كه تقريبا به تعداد كسانى كه نوشتن مىدانستند قبل از ظهور چاپ نوشته شده و محفوظ مانده است . و هنوز از شيعيان كسانى هستند كه به قصد تبرك قرآن را بدست خود مىنگارند .
پس در كدام يك از آنها غلط فاحش يا خللى در نوشتن ، يا ناموزونى در اسلوب ، يا بىتوجهى به فنون آن ، مىتوان يافت ؟ مگر اشتباهات ناچيزى كه چشم نويسنده نمىتواند به دقت آن را رعايت كند و اين امر لازمهء هر انسان اعم از شيعه يا سنى ، عرب يا عجم است . به گمان مىرسد كسى كه به قصيمى خبر گردشش در بلاد شيعه را داده ، هنوز از مادر نزاده است و قصيمى در عالم تخيل تصويرى از و ساخته و پنداشته ، با او سخن مىگويد . و يا وقتى به بلاد شيعه سفر مىكرده
الغدير ( فارسي ) — صفحة 149
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٤٩