سى و چهار نفر نام برده شده است .
11 - گويد : آيا مىتواند يكنفر ( شيعى ) يك حرف از قرآن بياورد كه دلالت بر قول شيعه به تناسخ ارواح و حلول خدا در جسم امامانشان داشته باشد و يا دلالت بر عقيدهء به رجعت امامان و عصمتشان كند ، و يا دلالت بر مقدم بودن على بر ابا بكر و عمر و عثمان داشته باشد ، يا وجود على در ابرها را ، ثابت كند و يا آيه بياورد كه بر طبق آن بگويد برق تبسم و لبخند على ، و رعد صداى اوست ، چنان كه شيعه اماميه بدانها معتقد است ، ص 1 / 72 .
پاسخ - جاى شگفتى است كه اين مرد و همكاران دروغسازش ، شيعهء اماميه را با وجود روابط بين فرق اسلامى ، و پيوند همبستگى ، و سادگى رفت و آمد به بلاد و شهرهاى آنان ، يا وسايل سريع السير ماشينى امروزه در كمترين مدت ، به تهمت - هائى نسبت داده كه از آنها بيزارند و اگر محال نباشد ، بسيار بعيد به نظر مىآيد كه مذاهب امروزه هنوز از آراء و عقايد هم بى خبر مانده باشند .
با اين وضع امروز كسى كه تهمت زند و نسبتى بر خلاف واقع بخواهد بهر فرقه اى از مذاهب بدهد ، قبل از تحقيق و بررسى كه به سادگى برايش فراهم است ، بىآزرمى و جلفى او را نشان مىدهد و كسى كه در كتابش بنگرد ، او را بسيار دروغزن ، گناهكار و بىپروا مىيابد مگر اينكه از گفتار خود بر گردد و توبه كند .
اگر اين مرد در سخن خداى بزرگ ، مىانديشيد آنجا كه گويد : « انسان سخنى بر زبان نراند مگر فرشتهء رقيب و عتيد نزد او حاضرند » ( 1 ) و يا وعيد خدا را در مورد : « هر دروغگوى گنه كار كه عيبجو و تلاشگر در راه سخن چينى و افساد بين مردم » ( 2 ) مىپذيرفت ، از دروغ و بهتان ، خوددارى ميكرد و مصلحت خود را مىشناخت او شيطانش را او خود پاسخ ميداد به اينكه شيعهء اماميه چه وقت قائل به تناسخ بوده
هامش
( 1 ) سوره ق آيه 18 : * ( ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْه رَقِيبٌ عَتِيدٌ .
( 2 ) اقتباس از سورهء قلم آيه 11 : * ( وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ، * ( هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ .