الصحابه « است كه با سلسلهء سند از محمّد بن ابى بكر ، از عايشه ، روايت كردهاند كه او گفت :
شنيدم رسول خدا ( ص ) مىفرمود :
على مع الحقّ و الحقّ مع على لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض
و ابن مردويه در « المناقب » و ديلمى در « الفردوس » روايت كردهاند كه وقتى شتر عايشه را پى كردند و عايشه به يكى از خانههاى بصره وارد شد ، محمّد بن ابى بكر نزدش آمده ، سلامش كرد و عايشه با او حرف نزد . محمّد گفت : ترا به خدا سوگند مىدهم آيا آن روز را بخاطر دارى كه تو خود مرا حديث كردى از پيغمبر ( ص ) كه او فرمود :
حق پيوسته همراه على است و على با حق همراه است ، هيچگاه نه با هم خلاف مىكنند ، و نه از هم جدا مىشوند ؟
گفت : آرى
ابن قتيبه در « الامامة و السياسة » 1 / 68 از محمّد بن ابى بكر آورده است كه او به خواهرش عايشه ( رضى اللَّه عنها ) وارد شد به او گفت : آيا نشنيدى پيغمبر خدا ( ص ) مىگفت :
« على مع الحق و الحقّ مع على »
آنگاه بجنگ با او بيرون آمده اى ؟ !
زمخشرى در « ربيع الابرار » آورده ، گويد : ابو ثابت مولى على براى ورود بر امّ سلمه ( رضى اللَّه عنها ) اجازه خواست . ام سلمه گفت : خوش آمدى ابا ثابت آيا وقتى دلها بهرسو پرواز مىكرد ، تو دلت بكدام سو پر كشيد ، ابو ثابت گفت : به دنبال علىّ بن ابى طالب ، ام سلمه گفت : سوگند بخدائى كه جانم در قبضهء قدرت اوست ، موفق شدى ، از رسول خدا ( ص ) شنيدم مىفرمود :
على مع الحقّ و القرآن ، و الحقّ و القرآن مع على و لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 298
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٩٨