او را دوست دار و هر كس او را دشمن دارد تو او را دشمن دار تا آنجا كه فرمود :
و أدر الحقّ معه حيث دار
و حق را بگردان هر جا كه او مىگردد ( 1 )
و نيز اين جمله از او ( ص ) به صحت پيوسته است :
رحم اللَّه عليا اللَّهمّ أدر الحقّ معه حيث دار ( 2 )
« خداى على را رحمت كند ، بارالها حق را بهر جا على مىگردد همراهش بگردان » .
و رازى در تفسيرش 1 / 111 گويد : و امّا اينكه على بن ابيطالب ( رضى اللَّه عنه ) بسم اللَّه الرحمن الرحيم را به جهر ( بلند ) ادا مىكرد ، به تواتر ثابت شده است و هركس در دينش به على بن ابى طالب اقتدا كند ، هدايت يابد ، دليلش گفتار او ( ص ) است كه فرمود : « خدايا حق را با على هر جا كه باشد همراه ساز »
حافظ گنجى در « الكفاية » 135 و اخطب خوارزم در « المناقب » 87 از مسند زيد روايت كردهاند قول پيغمبر ( ص ) را كه به على فرمود :
انّ الحقّ معك و الحقّ على لسانك و فى قلبك و بين عينيك ، و الايمان مخالط لحمك و دمك كما خالط لحمى و دمى :
حق با تو ، و حق بر زبان تو ، و در قلب تو ، و ميان ديدگان تو است و ايمان با گوشت و خون تو چنان در هم آميخته كه با گوشت و خون من » .
افراد زيادى از ابى سعيد خدرى از رسول اكرم ( ص ) روايت كردهاند كه او در حالى كه به على اشارت مىكرد گفت :
هامش
( 1 ) به همين لفظ شهرستانى در نهاية الاقدام 493 روايت كرده است .
( 2 ) مستدرك حاكم 3 / 125 ، جامع ترمذى 2 / 213 ، الجمع بين الصحاح ابن اثير ، كنز العمال 6 / 157 ، نزل الابرار 24