آن را روايت نكرده است ، چنان كه گفته است از علما احدى آن را نقل نكرده مگر كه بگويد : خطيب با همه عظمتش از علما نيست و يا ام المؤمنين صحابى را بى اعتبار تلقى كند ، و اين دومى به حسابهاى ابن تيميه نزديكتر است ، زيرا ام سلمه علوى است كه داراى عواطف علوى ، روح علوى و مذهب علوى بوده است .
حديث امّ سلمه را سعد بن ابى وقاص در خانه او شنيده است ، وى گويد : از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمود :
« على مع الحقّ »
يا
« الحقّ مع على حيث كان »
اين سخن را پيغمبر در خانه امّ سلمه فرمود و مردى نزد امّ سلمه فرستاده ، دربارهء حديث از او پرسيد : امّ سلمه گفت پيغمبر اين حديث را در خانهء من فرمود ، آن مرد به سعد گفت : هيچگاه تو نزد من پستتر از امروز نشده بودى ، سعد گفت چرا مرد پاسخ داد : اگر من از پيغمبر ( ص ) اين سخن را شنيده بودم تا زنده بودم خدمتگزارى على را رها نمىكردم .
حافظ هيثمى در مجمع الزوائد 7 / 236 اين حديث را نقل كرده و گويد : بزّار آن را روايت كرده و در روايت او سعد بن شعيب است كه او را نمىشناسم ولى بقيهء رجالش ، رجال صحيحاند .
( امينى گويد : ) مردى را كه هيثمى نمىشناسد ، سعيد بن شعيب حضرمى است و نا آشنائى او به خاطر تصحيف ( دگرگونى در لفظ ) است بسيارى از ارباب سير شرح حالش را آوردهاند چنان كه شمس الدين ابراهيم جوزجانى بيان كرده و گفته :
« انّه كان شيخا صالحا صدوقا ( 1 ) »
« او پير مردى شايسته و بسيار راستگو بود » .
و چگونه اين مرد مىتواند حكم كند احدى از صحابه و علما به هيچوجه آن را روايت نكردهاند . اين ، حافظ ابن مردويه ، در « مناقب » ، و سمعانى ، در « فضائل
هامش
( 1 ) خلاصه الكمال 118 ، تهذيب التهذيب 4 / 48