آنگاه حسان بن ثابت اين اشعار را از خود سرود :
ابا حسن تفديك نفسى و مهجتى
و كلّ بطىء فى الهدى و مسارع
ايذهب مدحى و المحبيّن ضايعا
و ما المدح فى ذات الا له بضايع
فانت الَّذى أعطيت اذ انت راكع
فدتك نفوس القوم يا خير راكع
بخاتمك الميمون يا خير سيّد
و يا خير شار ثمّ يا خير بايع
فانزل فيك اللَّه خير ولاية
و بيّنها فى محكمات الشّرايع
« اى ابا الحسن جانم ، و خونم ، و جان و خون هر كس در راه هدايت ، چه تند يا كند گام بر ميدارد ، فدايت باد »
« آيا مدح من و مدح دوستانت تباه خواهد شد ؟ نه ، مدحى كه در راه خدا انجام شود تباه نمىگردد » .
« توئى آنكس كه در هنگام ركوع ، جان همه مسلمانان فدايت اى بهترين ركوع كننده » .
« انگشترى مباركت را عطا كردى اى بهترين آقا ، واى بهترين خريدار در آنجا ، واى بهترين فروشنده » .
« آنگاه خداوند درباره ات بهترين ولايت را نازل ساخت و در شرايع محكمش آن را بيان داشت » .
در اينجا متون ديگرى وجود دارد به منظور اختصار از آنها صرف نظر مىكنيم تعبير و لفظ ابوذر را در 3 / 85 آورديم .