« خداوند شما را نهى نمىكند ، دربارهء كسانى كه با شما نمىجنگند و از خانه هاتان بيرون نمىكنند ، كه با آنان به نيكى رفتار كنيد . »
اين آيه دربارهء اسماء بنت ابى بكر نازل شد ، زيرا ، مادرش قتيله بنت عبد العزى ، با هدايائى در حالى كه مشرك بود در مدينه به او وارد شد . اسماء گفت من هديه اى از تو نمىپذيرم و نبايد بخانهء من وارد شوى تا از رسول خدا ( ص ) اذن دريافت كنم . وقتى از پيغمبر پرسيد ، خداوند اين آيه را نازل كرد . پيغمبر دستور داد به منزلش او را وارد كند و هديه اش را بپذيرد و از احترام و نيكى نسبت به او دريغ ننمايد .
اين حديث را بخارى ، مسلم ، احمد ، ابن جرير و ابن ابى حاتم بر طبق تفسير قرطبى 18 / 59 ، تفسير ابن كثير 4 / 349 و تفسير خازن 4 / 272 نقل كردهاند .
6 - * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ ) * ( 1 ) :
« اى پيامبر آنان كه به سوى كفر ميشتابند و لفظا ايمان ، ابراز داشتهاند ، نبايد باعث اندوه تو شوند » .
مكى در تفسيرش گويد : اين آيه دربارهء عبد اللَّه بن صوريا نازل شده است .
تفسير قرطبى 6 / 177 ، الاصابه 2 / 326 .
7 - قال الَّذين لا يعلمون لو لا يكلَّمنا اللَّه او تاتينا آية . . ( 2 ) :
« گفتند چرا خدا با ما حرف نمىزند و يا نشانى را كه ما مىخواهيم براى ما نمىآورد » .
اين آيه در مورد رافع بن حريملة نازل شد و محمّد بن اسحاق از ابن عباس
هامش
( 1 ) مائد : 41
( 2 ) بقره : 118