قول مفسّران به اينكه آيه در حق على نازل شده . . . تا آخر كلام تفتازانى .
57 - « نور الدين ابن صباغ مكى » مالكى متوفى 855 در « الفصول المهمّه » 123 .
58 - « جلال الدين سيوطى شافعى » متوفى 911 در « الدر المنثور » 2 / 293 از طريق خطيب ، و عبد الرزاق ، و عبد بن حميد و ابن جرير و ابى الشيخ ، و ابن مردويه از ابن عباس و از طريق طبرانى و ابن مردويه از عمّار بن ياسر . و از طريق ابى الشيخ و طبرانى از على ( ع ) و از طريق ابن ابى حاتم ، و ابى الشيخ ، و ابن عساكر از سلمة بن كهيل . و از طريق ابن جرير از مجاهد و سدى و عتبة بن حكيم ، و از طريق طبرانى ، و ابن مردويه ، و ابى نعيم ، از ابى رافع .
و در « اسباب نزول القرآن » 55 پس از نقل حديث ، از چند طريق از طرق نامبرده ، گويد : اينها شواهدى است كه برخى از آنها ، برخى ديگر را تقويت مىكند . و در « جمع الجوامع » به نقل از ترتيبش 6 / 391 از طريق خطيب از ابن عباس حديث را نقل كرده و در 405 آن را از طريق ابى الشيخ و ابن مردويه از امير المؤمنين آورده است .
59 - حافظ « ابن حجر انصارى شافعى » متوفى 974 در « الصواعق » 24 .
60 - مولى « حسن چلبى » در شرح المواقف .
61 - مولى « مسعود شروانى » در شرح المواقف .
62 - قاضى « شوكانى صنعانى » متوفى 1250 در تفسيرش .
63 - « شهاب الدين سيد محمود آلوسى » شافعى متوفى 1270 در تفسيرش 2 / 329 .
64 - شيخ « سليمان قندوزى » حنفى متوفى 1293 در « ينابيع -
الغدير ( فارسي ) — صفحة 271
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٧١