46 - شيخ الاسلام « حمّويى بغدادى » متوفى 741 ، در تفسيرش 1 / 496
47 - « علاء الدين خازن بغدادى » متوفى 741 ، در تفسيرش 1 / 496 .
48 - « شمس الدين محمود بن ابى القاسم عبد الرحمن اصفهانى » متوفى 746 / 749 در شرح تجريد موسوم به « تسديد العقائد » و بعد از بيان اتفاق مفسّران بر نزول آيه دربارهء على ، گويد : قول مفسّران ايجاب نمىكند آيه مخصوص به على و محدود بر او باشد .
49 - جمال الدين محمّد بن يوسف زرندى » متوفى 750 در « نظم درر السمطين » .
50 - « ابو حيان اثير الدين اندلسى » متوفى 754 ، در تفسيرش « البحر المحيط » 3 / 514 .
51 - « حافظ محمّد بن احمد بن جزى كلبى » متوفى 758 ، در تفسيرش « التسهيل لعلوم التنزيل » 1 / 181 .
52 - قاضى « عضد ايجى شافعى » متوفى 756 در « المواقف » 3 / 276 .
53 - « نظام الدين قمى نيشابورى » در تفسيرش « غرائب القرآن » 3 / 461 .
54 - « سعد الدين تفتازانى » متوفى 791 در « المقاصد » و شرحش 2 / 288 ، و بعد از بيان اتّفاق مفسّران بر نزول آيه دربارهء على ( ع ) گويد :
اينكه مفسران مىگويند آيه در حق على ( رضى اللَّه عنه ) نازل شده لازمه اش اين نيست كه مخصوص به على و محدود بر على باشد .
55 - « سيد شريف جرجانى » متوفى 816 در شرح مواقف .
56 - مولى « علاء الدين قوشچى » متوفى 879 در شرح تجريد و بعد از نقل اتفاق مفسّران بر نزول آيه در حق امير المؤمنين ، گويد :
الغدير ( فارسي ) — صفحة 270
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٧٠