خود و ولايت رسولش ( ص ) مقرون ساخته ، به اين بيان : إنما وليكم اللَّه و رسوله و الذين آمنوا الذين . . و لفظ امير المؤمنين به على ( ع ) ، اختصاص ، يافته ، چنان كه در جلد سوم 84 به آن اشارت رفت و به همين زودى حديثش را مفصلا متعرض خواهيم شد .
و در آيهء ديگر ، خداى بزرگ ، ولايت على را ، مايه كمال دين قرار داده آنجا كه گويد : اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الاسلام دينا ( 1 )
« امروز دين شما را برايتان كامل ، و نعمتم را بر شما تمام كردم و اسلام را بعنوان دين براى شما رضا دادم »
و اين معنى نشانهء آن است كه ولايت يكى از اصول دين قرار گرفته و اگر چنين نبود دين ناقص ، و نعمتهاى خدا بر بندگانش ناتمام مىماند و با ولايت كمال اسلام كه خداوند براى مسلمانان به عنوان دين پذيرفته است ، تحقق مىيابد .
تا آنجا اين ولايت اهميت دارد ، كه اگر رسول ( ص ) آن را ابلاغ نكند ، رسالتش را ابلاغ نكرده است ، فرمايد :
يا ايّها الرّسول بلَّغ ما انزل اليك من ربّك و ان لم تفعل فما بلَّغت رسالته و اللَّه يعصمك من النّاس :
« اى پيامبر : آنچه بر تو از پروردگارت نازل گرديده است ابلاغ كن ، و اگر كوتاهى كنى ، رسالتش را ابلاغ نكرده اى ، خداى از شر مردم ترا محفوظ خواهد داشت »
شايد شما در آنچه ياد شد ، اگر به احاديث وارده كه از دهها طريق در مورد آيات سه گانه نامبرده ، رسيده است ، مراجعه كنيد ، بصيرت بيشترى بيابيد . ما اين مطالب را در جلد دوم 88 - 144 و 115 - 126 و در اين جلد به تفصيل متعرض شدهايم .
هامش
( 1 ) سوره مائده آيه 6 .