در حكمت ، خود باخته و بىقرار در ذات خدا و جانشين پيغمبر ( 1 ) است كه درود بر محمّد و او باد .
او ، على بن ابيطالب ( ع ) است ، پاك مردى از خاندان هاشم ، كه در خانهء خدا ديده به جهان گشود ، كسى است كه خانهء خدا را از بتها پاك نمود ، و بالاخره در سال 40 ، در خانهء خدا ( مسجد كوفه ) ، در محراب عبادت به شهادت رسيد ، پايان زندگيش چنان گذشت كه ابتداى تولدش بود : زاده خانهء خدا ، در پايان زندگى در خانه اى كه از بزرگترين خانههاى خداست شربت شهادت نوشيد و مسير زندگى او در بين اين مبدء و منتهى پيوستهء با مبدء اعلى بود .
هامش
( 1 ) همهء اين پانزده جمله ، از سخن پاك پيامبر است كه حفاظ حديث آن را نقل نمودهاند براى اطلاع به ( مسند احمد ) : 331 و 5 : 182 - 189 و ( حلية الاولياء ) . 1 : 63 - 68 مراجعه شود .