چنين مىسرود :
اى كشندگان حسين ! شما را به عذابى دردناك و انتقام بشارت باد .
آسمانيان ، از انبياء و هر دسته و گروه بر شما نفرين ميفرستند .
و هر آينه به زبان فرزند داود ( سليمان ) و موسى و عيسى لعنت شدهايد ( 1 ) .
موكب شاعران
بر اين اساس كه شرحش گذشت ، به ميمنت قرآن و حديث عده اى از ياران پيامبر ( ص ) كه به شعر عنايتى داشتند ، از هر سو گرد پيغمبر جمع شدند و در اوقات مختلفه ؛ از سفر و حضر در حضور حضرت بسرودن و خواندن اشعار ، همت ميگماشتند و چون شيران قوى پنجه جبههء شرك و گمراهى را از هم دريده و همسان بازهاى شكارى دلها را به صيد خود مىكشاندند ، آنان پيوسته در پيرامون حضرت بودند و حتى در سفرها از او جدا نمىشدند ؛ چابك سواران جنگى بودند كه با شمشير بران شعر و تير دلدوز نظم دشمنان اسلام را مفتضح و رسوا ميكردند و در ميدان نبرد ، مردانه از حريم اسلام دفاع مينمودند ، از جمله اين گروهند :
عباس عموى پيامبر ، كعب بن مالك ، عبد اللَّه بن رواحة ، حسّان بن ثابت ، نابغهء جعدى ، ضرار اسدى ، ضرار قريشى ، كعب بن زهير ، قيس بن صرمة ، امية بن صلت ، نعمان بن عجلان ، عباس بن مرداس ، طفيل غنوى ، كعب بن نمط ، مالك بن عوف .
صرمة بن أبى أنس ، قيس بن بحر ، عبد اللَّه بن حرب ، بحير بن ابى سلمى ، سراقة بن مالك .
روح دينى چنان دلهاى مردم مجتمع آن روز را مسخر نموده ، و با روحشان آميخته شد كه حتى زنان مسلمان را تحت تأثير خود قرار داد ، و هنرنمائيهائى در اين زمينه نمودند و پرده نشينى و حجاب آنان را از دفاع از حريم مقدس اسلام باز نداشت و با سرودن اشعارى دلنشين از پيامبر اكرم ( ص ) دفاع نمودند كه از جملهء ايشانند :
هامش
( 1 ) ابن حجر دو بيت از اين شعر را نقل نموده و تمامى آن را ابن قولويه ( در گذشتهء 367 ه ق ) در كتاب ( كامل الزيارات ) خود ص 30 نقل نموده است .