اين زن اشعار زيبائى دارد ، از جمله شعر او دربارهء استسقاء عبد المطلب است ، محمّد ( ص ) در آن زمان كه به سن بلوغ بود همراه جدش بود .
اوّل بيت آن اشعار چنين است :
به يمن شيبة ( اسم حضرت عبد المطلب ) خداوند شهر ما را سيراب نمود .
در حالى كه گياهان نمىروئيد و باران نمىباريد ( 1 ) .
7 - أروى دختر عبد المطلب ، عمهء رسول خدا ( ص ) ، زنيست كه احتجاج او بر معاويه ، مشهور است كه در شرح حال عمرو بن عاص خواهد آمد . وى اشعارى دارد در سوك پيامبر كه به اين مطلع آغاز مىشود :
اى چشم ! تو مرا ، تا هنگامى كه زنده هستم با سرشكت يارى كن .
و قسمت ديگر شعر او با اين بيت شروع ميگردد :
اى رسول خدا ! تو مايهء اميد ما بودى و پيوسته رحمتت شامل حالمان بود و جفائى از شما نديديم .
و در ضمن همين ابيات چنين ادامه ميدهد :
اى فاطمه ! پروردگار محمّد بر آرامگاه او ، در يثرب درود ميفرستد .
اى ابو الحسن ! اكنون كه از او جدا شده اى با خاطرى دردناك تا آخر دهر بر او بگرى ( 2 ) .
( و زنان شاعر ديگر عبارتند : )
8 - عاتكه دختر عبد المطلب .
9 - صفيّة دختر عبد المطلب .
10 - هند دختر حارث .
11 - ام سلمه زوجهء پيامبر اكرم .
12 - عاتكه دختر زيد بن عمرو .
هامش
( 1 ) اسد الغابة : 5 ص 455 ، الخصايص الكبرى : 1 ص 80 .
( 2 ) بقيه شعر در ( طبقات ) ابن سعد : 4 ص 142 ، 143 موجود است .