دارد و نسبت به نظريات آنان در آن موارد خاص او نيز داراى نظر است و لذا نظر او در آن موارد شامل هفت مورد است :
1 - راى و دستور دربارهء سپاهيان و جايگزين كردن آنان در اطراف مرزها و جيره بندى كردن حقوق آنان مگر در مورديكه خليفه خود اندازهء خاصى را در نظر گرفته باشد كه در اين مورد به همان اندازه به آنان ميدهد .
2 - اظهار نظر در احكام و تعيين داوران و قضاة .
3 - وصول و جمع آورى ماليات و گرفتن اعانات و انفاقها و تعيين مامورين وصول و تقسيم بين مستحقان .
4 - حمايت از دين و دفاع از حريم اسلام و نگهدارى احكام اسلامى و حفظ آن از تغيير و تبديل .
5 - به پا داشتن حدود در حق خدا و حقوق مردم و حفظ و اجراء آن .
6 - پيشوائى و امامت در نماز جمعه و جماعت و تعيين جانشين براى خود در اين منصب .
7 - عهده دارى امر حج و سرپرستى زايران خانه خدا در هر سال در موسم حج .
اگر محل و منطقهء فرماندهى او هم مرز با دشمن و يا نزديك بدشمن بود وظيفهء هشتمى نيز بر تكاليف او افزوده مىشود كه عبارت باشد از آمادگى براى نبرد با دشمنان متجاوز و جنگ با آنها و تقسيم غنائم جنگى و دريافت يك پنجم ( خمس ) براى توزيع بين مستحقانش .
در اين نوع فرماندهى شروطى كه در وزارت مختارى معتبر است نيز معتبر خواهد بود .
ماوردى در ص 20 همان كتاب نيز گويد : در واگذارى سمت وزير مختارى تمام شروط امامت معتبر خواهد بود جز شرط نسب و شروط امامت را در ص 4 كتاب خود ذكر نموده و گويد هفت شرط معتبر است :
الغدير ( فارسي ) — صفحة 166
مساهمون: محمد تقي واحدي
ص١٦٦