تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 133

مساهمون:

ص١٣٣
ما به آنچه كه خدا قسمت ما كرده راضى هستيم در آن هنگام كه على فرزندان حضرت محمّد رسول اللَّه را قسمت ما كرد .
و قلنا لهم اهلا و سهلا و مرحبا نمد يدينا من هوى و تودد
ما به آنان خير مقدم گفتيم و مقدمشان را گرامى داشتيم دستهايمان را روى عشق و علاقه بسوى آنان دراز كرديم .
فما للزبير الناقض العهد حرمة و لا لاخيه طلحة اليوم من يد
ديگر براى زبير پيمان شكن احترامى نيست و براى برادرش طلحه امر و موقعيتى نيست و احترامى ندارد
اتاكم سليل المصطفى و وصيه و انتم به حمد اللَّه عار من الهد
فرزند پيامبر و وصى او نزد شما آمده و شما به حمد و ثناى پروردگار از ترس و سستى عارى هستيد .
فمن قائم يرجى بخيل الى الوغا و صم العوالى و الصفيح المهند
در بين ما افرادى هستند كه با اسبان تندرو خود را بمعركه جنگ رسانيده و با نيزه‌هاى بلند و شمشيرهاى پهن و برنده آماده نبرد است
نسود من ادناه غير مدافع و ان كان ما يدنيه غير مسود
آنكس كه أمير المؤمنين نزديك سازد ، بدون چون و چرا به سرورى خود بر مىگزينيم گر چه آنكس را كه او به خود نزديك ساخته در خور سرورى نباشد .
فان نأت ما يهوى فذاك نريده و ان نخط ما يهوى فغير تعمد
پس اگر بياوريم و انجام دهيم آنچه را كه دل خواه او است ، خواهان همانيم ولى اگر نسبت بدلخواه او اشتباهى كرديم عمدى نبوده و گناهى نداريم . در تمام صحنه‌ها و عرصه‌هاى نبرد قيس با عظمت و جلال هر چه تمامتر باقيافه و ژستى بزرگ منشانه كه دلها را مىلرزانيد و شجاعان را مىترسانيد و لرزه بر اندام دليران مىانداخت حركت مىكرد .